Adnan Oktar dibêje ku…

 

> Click for more

Muzîk xweşikî ye. Di hemû gerdûnê de pêlawazî (rîtm) heye. Giyan ji rîtm û muzîkê kêf digire.
Paşverûtî, nedêndayîn û bêçêjîyê wek lazimiyên olê fem dikin. Ev ne pêwîstiyên olê ne. Ol bedewtirîna her tiştî ye.
Di bihuştê de nîgar, muzîk û xweşikî heye. Xwedê ji me dixwaze ku em bi îman û hiş ve cîhanê jî wek bihuştê bikin. Bawermend dojehê naxwaze.
Dema muzîk, xweşikî, şadî hebe îmana hin paşverûyan zehîf dibe. Ne normal e ku dema muzîk lêdikeve mirov Xwedê jibîr bike.
Ger baş bala xwe bidin, dê bihuşt di serê wan de diyar be. Kesên ku pergala cîhanê baş fem dikin bihuştê jî baş fem dikin.
Divê Misilman gotina Xwedê bawer bike. Dibêje ez ê yên baş têxim bihuştê. Xwedê ji soza xwe venagere. Mumîn divê tam bawer bike.
Perçebûna Tirkiyê tê wateya avabûna dewletek komunîst, û tê wateya qutbûna navbera Tirkiyê û alema Îslamê . Em vê yekê nahêlin.
Gotina ku dê Tirkiye bi federebûnê ve mezin be ji derî aqil e. Tirkiya Mezin wiha nayê avakirin
Avakirina dewletek komunîst li herêmê, hedefgirtina hemû alema Îslamê ye. Ger kesek bihemikîne dê poşman be.
Ger kesên li hember dewletê dijminiyê dikin, çalakîyan dikin hebin, divê bi qanûnan bên girtin û bavêjin girtîgehê. Paşguh nabe.
Em dizanin ku DAÎŞ li ser çavkaniyên kevneşopî ye û di rêyek şaş de ye, heta ku ev agahîyên di van çavkaniyan de hebin tundî nasekine.
Terikandina canê me birayên me yên Kurd bo PKKê ne tiştekî ku wijdan qebûl bike ye.
Ew kesên ku dibêjin hela em perçekirina Tirkiyê biceribînin gelo çi be, dê poşman bin, kevir li ser keviran namîne.
Ji ragihandina serxwebûnê ya Barzanî Tirkiye aciz nabe. Barzanî mirovekî mazlûm û efendî ye. Bila piştgiriya gencan jî dewam bike.
Xwedîderketina gencên Kurd a Barzanî baş e. Em dixwazin Kurd azad û aram bin. Em dijî perçebûna Tikriyê ne.
PKK bo ku Amerîkaya kûr piştgiriya wan dike bila bêhûde dilşad nebe. Rewşa wan komên li Nîkaraguyayê û hwd ku dihatin destekkirin li hole ye.
Bila gelê sîvîl temamî ji Kobanî derkeve. Li herêmê hîştina gelê sîvîl zulm e.
Xwedê ji me samîmîyetê dixwaze. Dibêje ger em jidil bin dê exlaqê Îslamê bibe desthilatê cîhanê.
Bi ti awayî derdê Tirkiyê ku li ber Amerîkayê şîrîn be tune ye. Bila ti kes kujeriyê teklîfî Tirkiyê neke.
PKK û dewleta kûr ji nêz ve di nav hev de ne. Îroj jî ev bihevrebûn aşkere ye.
Gelek dewletên Misilman hîn kirine ku miletê Misilmanan şehîd bikin. Tirkiye teqez hînî bêexlaqîyek wilo nabe.
Bi aşkere xuya dike ku kujeriya li Sirûcê karekî ku Amerîkaya kûr, dewleta kûr û PKKê bi hev re organize kirîye ye.
Ev gel destûrê nade operasyona Tirkiyê ya li dijî DAÎŞê. Bila Amerîkaya kûr bêhûde neçale, em nakevin şerekî wiha.
Dibe ku li hember Barzanî û malbata wî suîqast were kirin. Bila Tirkiye alîkariya parastina Barzanî jî bike û lê xwedî derkeve.
Amerîkaya kûr dixwaze li herêmê dewletek komunîst ava bike. Vê modelê tim dixwazin. Komunîstan ewilî xurt dikin piştre jî diçewisînin.
Gelê herêmê oldar e. Bi ti awayî fikrên qirêj û rihê kujeriyê yê PKKê napejirîne. Ji ber vê yekê bila hîç dilê xwe berşoşkî nekin.
Bi bombe û çekan mirov nayên aşkirin. Bi xwînê, kujerîyê û kuştinê ve têkoşîn nabe. Têkoşîn tenê bi ramanê dibe.
Ger hûn ewilî gencan wek Darwînîst mezin bikin, piştre jî terora Marksîst-Lenînîst tê. Divê şaş agahkirina gencan bisekine.
Çek û bombe lîstika şeytan e. Şeytan tim dixwaze xwîn birije. Mirov ne bi çekê bi ramanê tê qanîkirin, ger qanî nebe rêz lê tê girtin.
Neşadkirina zarokekî biçûk î Sûrî bêwijdanî û heznekirineke mezin e.
Tişta herî bibandor a ku li hember çalakiyên kolanan ên PKKê were kirin, girtina wan çalakvanan e û darizandin e.
Amerîkaya kûr hînî kujeriya xwe bûye, wisa hedizane ku dê Tirkiyê jî bi DAÎŞê re bide şerkirin. Ew baweriya gelê me nizane, em nahêlin.
Başûrê Rojhilat welatê pêxember û ewlîyayan e, kesên ku bi nefret û hêrsê nêzî vê axê bibe bêexlaqîyê dike.
Dema ku em dibêjin bila Darwînîzm bê sekinandin, em dibêjin bila Darwînîzm firehtir bê vegotin lê belê bila bersiva wê jî bêjin.
Kêrî ti kesî nayê ku şêweyên wek torosa spî ku helwesta dewleta kûr a berê tîne bîra mirov bikar bînin. Teqez divê tenezulê vê yekê nekin.
Ew kesên hêvî dikin ku Hîvik û Xaç şer bikin xwe dixapînin. Îsevîyên jidil û Misilman dê tifaq bikin, dê exlaqê Îslamê bibe desthilatê cîhanê.
Egîdên me ji bo welat gel û ala me canê xwe didin. Ji me bawer dikin, dê û bavê xwe li pey xwe dihêlin. Parastina wan peywira me ye.
Armanca sereke ya êrîşa li Sirûcê li hember DAÎŞê provokekirina Tirkiyê ye. Dixwazin Tirkiyê bavêjin nav belayekê.
Xwedê bi awayekî bêhempa rindik e, qedera ku ew divê jî rindik e.
Îlaca tundî, reşekujî, anarşî û zêdegavîyê Mehdîyet e.
Xwedê dibêje ger hûn ji min hez bikin ez ê jî ji we hez bikim. Çi teklîfek xweşik çi nîmetek mezin e.
Tolhildana Xwedê ya ji nankoran, ji edalet, xweşikî û ji hişê mezin ê Xwedê ye.
Dojeh cîhê wan kesên ku li evîna Xwedê îxanet kirine ye. Bihuşt jî mekanê wan kesên ku bersîva eşqa Xwedê bi eşq didin e.
Bila ti kes bo kuştina Misilmanan fetwayan need. Gelê me nahêle ku Misilman bîne Misilmanan bikuje.
Em ê lîstika dewleta kûr a kevn ku birayên me yên Kurd ji me diqetand hilweşînin. Perçebûn na yekbûn bibe, dê alema Îslamê bibe yek.
Sedema ku dewleta kûr a kevn evqas canê Kurdan şewitand, bo ji me qetandina birayên me bû.
Bi paşverûtiyê ve exlaqê Îslamê desthilat nabe. Tenê alema Îslamê tarûbar dibe. Dê Îslama hezker a Quranê desthilatê cîhanê be.
PYD û PKK wek hev in. Avabûneke ku her tim şerê leşker û polîsên Tirk kirî ye. Li ser sînorê me avabûneke wiha nayê paşguhkirin.
Dewleta kûr a Amerîkayê 100 sal e xeynî şer ti rêyê nizane. Bi çek û bombeyan hîç mijarek nayê çarekirin.
Ew kesên ku dixwazin Barzanî bêhêz bikin dê nekarin. Amerîkaya kûr ku PKKê li hember Barzanî hêzdar dike kêmaqilî dike.
Rast e ku DAÎŞ elameta ku Pêxemberê me qal dikir e. Derketina wê di hedîsan de berfirehî derbas dibe, dê di dawîyê de tabîyê Mehdî bin.
Ji bo astengkirina gihîştina nifşekî xwedbîn û xweperest divê li dibistanan dersên Nirxên Netewî were dayîn.
Bi perwerdeya ku li hember Xwedê derdikeve ve tu nikarî bibî dewleta cîhanê. Divê ewilî ev perwerdeya yekalî were rastkirin.
Berî ku dersa exlaqê bidin gencan, divê li dibistanan perwerdeya Darwînîst a înkarkirina Xwedê bê sekinandin
Tişta ku ewilî divê were kirin rawestantina perwerdeya felsefeya ku Xwedê înkar dike ye. Xwedê serkevtinê nade kesên ku perwerdeya înkarkirinê dide.
Ev umet 1400 sal li benda Mehdî maye, bendewariya Mehdî jî anîye ziman. Niha di vê sedsalê de jî bi kelecanî dibêjin Mehdî nayê.
Ew kesên ku di dilê wan de hezkirin dilovanî û dostanî tune ne, qedrê mirovên xwedî exlaqê baş nizanin.
Xwedê naxwaze mirov ezîyetê bikêşin. Îslam li ser însanan zordariyê nake.
Heta ku Hz Mehdî derkeve, fîtne nasekine. Yek diqede yeka din dest pê dike. Bi Mehdî ve dê hemû gerdûn ferah û aram be.
Xwedê, cîhan, bende û bihuşt bona hezkirinê afirandine. Armanca hemû nûwazeya gerdûnê hezkirin e. Heznekirin mirovan reş dike.
Kesên ku dixwazin şeytan nas bikin, bila li mirovên di torên civakî de hîç qala hezkirinê nakin binêrin. Ev heznekirin rengekî şeytan e.
Ji bo femkirina hezkirinê, divê mirov bizane ku her kes tecelîyek Xwedê ye. ger tu wek goşt bibînî, hezkirin nabe.
Hezkirin nîmetê herî xweşik ê cîhanê ye. Hezkirin giyan û ronahiya jiyanê ye. Tiştekî gelekî ecêb e ku mirovan hezkirin evqas jibîr kirine.
Dibêjin ku Darwînîzm di Quranê de heye. Decaliyeta ku bêxwedatîyê vedibêje qet di Quranê de cîh digire? Di Quranê de Darwînîzm tune ye.
PKKê Başûrê Rojhilatê Tirkiyê dagir kiriye, yên ku hêza wan têrê dike bila PKKê hedef bigire, bila dev ji Misilmanan berdin.
Ger hêza Amerîkayê têr dike bila bi PKKya ku bi deh hezaran leşker û polîsê me şehîd kiriye re têkil be.
Hin kes qaşogiravî çavlê ne rêxistina terorî PKKê legalî bike, em bi ti awayî destûrê nadin vê yekê.
Li cîhê ku PKK li Başûrê Rojhilat jiyanek dojehî nîşanî gel dide, daxuyanîyên ne rasteqîn û xweşbînî ne tiştekî aqilmendî ye.
Heta ku dev ji heteriya pergala serokatiyê bernedin, heta ku dijî PKKê biryardar nebin, bi hilbijartina pêşdem ve encam dernayê.
Ji bo ku Amerîkaya kûr dixwaze, kêrî hîç Misilmanekî nayê ku kujerîyê bike.
Gerî exlaqê Anadolê nefesihe. Hin kes dixwazin exlaqê xwe yî sivik têxe nav gelê Anadolê, divê destûrê nedin wan.
Li Behra Reş, li cîhên paqij ên Anadolê çêkirina otelên 5 stêrkî ne îşekî rast e. Divê ji tiştên zirarê bide giyanê Anadolê birevin.
Di heyama Pêxemberê me de mezheb tune bûn. Divê Misilman wek heyama Pêxemberê me bijîn, bo vê jî divê xwe li Quranê bigirin.
Sedema tarûbariya alema Îslamê, xurafe û jêdûrbûna Quranê ye. Paşverûtî bi xwe re tirsonekîyê jî tîne.
Ew hişmendiya paşverû ku ji hunerê ji kalîteyê ji estetîkê fem nake, tim dibe sadema xerabûn û kirêtiyê.
Divê teqez ew kesên ku şehîdê me Yasin Börü qetil kirine cezayê ku heq dikin bibînin. Ger berovajiyê wê bibe dê wijdan aciz bin.
Ew ên fedakarîya ji exlaqê bilind û ji ziraviyê tê nabînin dibin ehlê dojehê, yên dibînin jî dibin ehlê bihuştê.
Yên xweperest sedema jiyana zehmet nizanin. Çimkî xweperest in. Jiyana min wiha xweş, ji baweriya min a Xwedê tê.
Hinek mirov wan kesên xêrxwazîyê dikin wek nezan û dilsaf dizanin. Lê belê her yek xêr bi zanatî tê kirin.
Fedakarî teqez nayê berdan. Ger yê li hember vê yekê dilsafî dibîne ew biçûkiya wî/wê ye. Bi torinî fedakarî tê kirin.
Ew soza ku Xwedê daye Hz Brahîm dê pêk were. Hemû cîhan dê ji Xwedayê yek bawer bike.
Werin em birayên xwe li cîhê pevçûnan di otel û xanîyên herî baş bicîh bikin, lê teqez bê star nehêlin.
Bila demildest alîkariya wan birayên me li herêmê mala xwe terikandine bê kirin, bila yek jî bê xanî nemîne.
Divê teqez ronakên alema Îslamê were cem hev û vê texrîbata Îslama ortodoks çêkiriye ji holê rakin.
Ramana kuştina nezanan li nav dewleta kûr a cîhanê serdest e, Lê eger ev mirov werin perwerdekirin dê gelekî baş bin, kuştin ne çare ye.
Em bobelata ku paşverûtîyê çêkiriye, mirina mirovan li behran û her roj rijandina xwînê destevala temaşe nekin.
Werin em helwesta dijber a alema Îslamê bo Rojava, helwesta bêkêr a Rojava bo alema Îslamê ji holê rakin.
Divê em li hember Mûsewî û Îsewîyan û her cure ramanî mirovan gelekî dilovan bin.
Ger oldarên ronakbîr û nûjen li welatên Misilman xurt bin, li hember paşverûtîyê destê hukûmetan jî xurt dibe.
Divê li her deverê cîhanê Misilamanên nûjen û jidil li pêş çav bin. Misilmanên jidil bona ateîst û bêxwedêyan jî ewle ne
Kî bikuje bila bikuje ez li dijî wê me. Kî bike bila bike ez li dijî zulmê me, Xwedê teqez heqê wê dide.
Ez hemû mirovan bona Xwedê hez dikim. Ji olekî ji netewekî nefretkirin tiştekî gelekî biçûkxistî û çirkîn e.
Gelek mirov ketine nav belaya heznekirinê. Ji kesî heznekirin belayek mezin e, ew jî cureyekî nexweşiyê ye.
Ya ku bihuştê dike bihuşt hezkirina Xwedê ye. Ger hezkirina Xwedê nebe, ti wateya koşk û xwarin û xweşikîyan tune ye..
Li her derê cîhanê pêwîstî bi Mehdî heye. Iraq, Qibris, Lîbya her der muhtacê hezkirinê ye. Ev yek bi Mehdîyet ve pêkan e.
Yekem çareserîya hemû pirsgirêkên cîhanê hînbûna hezkirinê ye. Her der çek û tûrên qûmê û têlên dirî ne. Çi evqas nayê parkirin?
Hezkirinê wek luks dibînin. Hebe jî nebe jî dibe bo wan. Dema hezkirin nebe, ne pêkan e ku mirov ewle bijî.
Ger hezkirin nebe dê cîhan bimire. Hezkirin ne tiştekî luks e. Hezkirin jêveneger e. Hezkirin nebe, şûna jîyanê perîşanî dibe.
Em bêhûde qala hezkirinê nakin. Hezkirin şerdê yekem ê jîyanê ye. Jiber ku hezkirin tune ye hemû cîhan evqas êş dikêşe.
Bi berjewendîyê ve hezkirin nabe. Hezkirin li ser fedakarî ye. Li Anadolê ev rihê fedakar baş tê dîtin.
Rihê berjewendparêz mirov têk dibe. Xwehezî hezkirinê dikuje. Bona piçek hebûn, evqas berjewendparêzî û rikberî bêwate ye.
Her ku paşverûtî geş dibe, dijberîya Îslamê jî geş dibe. Ger cîhan Misilmantîya Quranê bizanibe, dê girse bi girse bibin Misilman.
Heterî dibêjin Bedîuzeman seyîd e. Bedîuzeman Kurd e. Em bi kurdbûna Ustadê xwe ve serbilind in.
Tişta ku jinan biqedr dike exlaqê rind e. Tirsa Xwedê, heza Xwedê, nazikî, kûrbûn, bengî û dilsozî jinê bedew dike.
Di ayeta 55em a sureya Nûr de, serdestîya exlaqê Îslamê û Mehdîyet hatîye vegotin.
Bedîuzeman dibêje; "Ez pêşengê bona Mehdî cîh amade dîke me". Tevî van gotinên zelal ên Ustad, wek mehdî dîtina wî ne rast e
Şirketên çekan her roj zengîntir dibin. Çi dibe li Misilamanan dibe. Hin Misilman jî li hember Yekîtîya Îslamê û Mehdîyetê berxwe didin.
Mehdîyet jî daketina Îsa Mesîh jî serdestîya Îslamê jî rast in. Divê Misilman li hember van rastiyan berxwe nedin.
Jiber ku em Mehdîyetê bê xurafe, bi nîşanên aşkere ve gorî Quran û hedîsan vedibêjin wiha gelekî bandordar dibe.
Alema Îslamê ketîye şirkê lewre tê çewisandin. Bi heramkirina helalên Xwedê ve cîhanê dikin dojeh. Ser navê Xwedê hukum nayê dayîn.
Dema exlaqê Quranê serdest bû, hemû Misilman divên hev xwedî derkevin. Dê jîyanek civakî ku her kes tê parastin ava be.
Em ê hatina Mehdî bi rawestîna zordestîyê ve fem bikim. Her deverê cîhanê tije zordestî ye, dibêjin "Mehdî hat û çû"
Heram gelekî kêm in, helal zêde û zêde ne. Paşverû vêya berovajî nîşan didin, jîyanê reş dikin.
Di Îslamê de bext (şans) tune ye. Nivîsa Xwedê ya qederê heye. Bext tesadufê îfade dike. Tesaduf nîn e. Em ya di qederê de dijîn.
Barzanî berovajî mirovên biçûk, bêkesayet e, bi bawermendan re hevkarîyê dike. Bi hevkariya bawermendan ve qenc dike.
Barzanî mirovek oldar û bawermend e. Tajangên PKKê derbarê Barzanî de wî zêdetir qedirbilind dike.
Henekbazî û coşa gencan gelekî baş e. Ji henekan acizbûn ne rast e.
Mehdî mirovê dilnermî û dilovanî ye. Gotina hin xoceyan ku dê Mehdî were û serîyan jêke ne rast e. Mehdî dilopek xwîn narêje.
Zarokên ku di nav malbatê de tund û tujîyê nebînin gelekî kêm in. Hîç kesek qedrê zarok û gencan nizane.
Piştevanîya zarokên ezîyetê dibînin xêr e. Divê em baş vebêjin ku ew rewşa zarokan ji îmtîhanê Xwedê ye.
Xwedê di ayetê de dibêje "Kî dixwaze dikare şîret bigire". Em bi vê ayetê jî fem dikin ku di Quranê de azadîya ramanê heye, zordestî tune.
Di ayetê de dibêje "Bi Quranê ve şîret bike". Misilman bi Quranê diaxive û bi Quranê vedibêje.
Ol bî zorê nayê qebûlkirin. Bawermend tenê berpirsê şîretê ye.
"Lê belê hên kesên şîretkar hez nakin." Sûreya Araf 79- Ji şîretkaran acizbûn karê munkîran e.
Şîret negirtin, ji şêewr û şîretê revîn taybetîya kufrê ye. Divê Misilman nekeve nav vê belayê.
Ger mirovek ji hişyarbûnê aciz be û nehêle kesek wî ji şaşîyan dûr bixe, ev yek ne tiştekî Misilmantî ye.
Ger ol wekî ku di Quranê de ye were vegotin, mirov dê demildest Îslamê bijîn. Jiber ku paşverû dijwar nîşan didin mirov ji nimêjê dûr dikevin.
Kesên ezperest kirêt dibin. Mirov dema ku dilnizim be xweşiktir dibe.
Gelek mirov wisa zanin ku ger pozbilind bin dibin mirovên hêja û xweşik. Nexwe ger pozbilindî hebe bêyomîya Nemrûd dikeve ser mirovan.
PKK bi xweserîyê ve tinazên xwe li gel dike. Necamêrî derewan dike. Armanca sereke li Başûrê Rojhilatê avakirina Koreya Bakur e.
Ger xweserîya kesên Xwedêtirs û welatparêz hebe zirara xweserîyê tune ye. Armanca PKKê avakirina dewletek Stalînîst e, em nahêlin.
Wisa zanin ku ger xweserî be dê wek Belçîka û Elmanyayê be. PKK xweserîyê bona avakirina dewleta komunîst wek pêngavekî dibîne.
Ew kesên ku dibêjin em ê li pêş Yekîtîya Îslamê bendan ava bikin dê beleya xwe bibînin. Kesên biceribînin dê xwe jî tune bikin. #PKK
Gel ne rê û piran, rabûna astengîyên li pêş Yekîtîya Îslamê dixwazin. PKK dixwaze li ber Yekîtîya Îslamê bendan ava bike.
Hin kesan kurdbûn wek tiştekî pêşermîn kirine, ev bêexlaqîyek mezin e. Kurdbûn şeref e rûmet e.
Niha jî PKKya Stalînîst raselitîye Kurdan. Dixwazin li erdnîgareke hişk mehkûmî pergala zordarîyê bikin. Bila Kurd nexapin.
Dewleta kûr gelekî birayên me yên Kurd çewisandin, kerixandin. Mafdar in bo hêrsbûnê. Divê bona rabirdûyê lêborînê ji Kurdan bixwazin.
Bila birayên me Kurd sebir bikin, hindik ma bi îzna Xwedê. Em ê pişta decaliyetê bi damendiyê ve bişkênin.
Divê bersiva wan kesên ku Kurdan kêm dibînin çawa heq dikin wisa were dayîn. Ew kesên vê bêexlaqîyê dikin nabin neynûka Kurdan jî.
Ew kesên ku ji ber kurdbûna wan çêrî Kurdan dikin bêexlaq in, bêkesayet in. Gelê me vê bêkinarîyê teqez napejirîne.
Laz Kurd Ereb û Ermen her yek xweşikiyek cuda ye. Pê nabin hema yekî jî hez bikin. Ev nêrînek qirêt e.
Ger mirovek yek mirovê din ji ber nijadê wê/wî kêm bibine, ev yek bi aşkere bêşerefî ye.
Xwedê ji hezbûnê hez dike. Xwedê ji me dixwaze ku em wek dînan ji Wî hez bikin. Ji wan kesên bi eşq bersîva Wî dide gelekî hez dike.
Hîç kesek hezkirinek monoton naxwaze. Xwedê ji me ne tiştekî monoton, hezkirineke têr û tije dixwaze. Em Rebê xwe wek dînan hez dikin.
Armanca sereke a diayê, nîşandana hezkirin û rêzgirtina me ya bo Xwedê ye.
Amerîkaya kûr biheter bêexlaqîyên PKKê wek tune dibîne. Ti ferqa PYDê ji PKKê tune ye.
Îran, Tirkiye û Barzanî dikarin li hember PKKê bi hevre tevbigerin. PKK bûye bela serê hemî herêmê û hemî gelan.
Hin neocon bi awayekî yekalî li dijî Barzanî û Tirkiyê fermanan didin, divê teqez bersiva wan were dayîn.
Artêşa Tirk teqez naxwaze sîvîlek zirarê bibîne. Tevî hemû hurgulîbûnan carinan jî tiştên nayên xwestin pêk tên.
Bila Xwedê rehma xwe li wan sîvîlên ku li Bakurê Iraqê jiyana xwe ji dest dan bike.
PKK bi ketina nava sîvîlan ve bêexlaqîyek mezin dike. Bi van kirêtî û bêexlaqîyan ve nefreta her kesî qezenc dikin.
Em tim ji mirina sîvîlekî aciz in. Kirêtiya PKKê dibe sedema zirardîtina sîvîlan jî.
Giritna partîyan ne şêweyek demokratîk e. Rêya têkoşîna terorê ne girtina HDPê ye.
Heta ku PKK venegere îmanê dê serê wan ji belayan nefilite. Ger naxwazin di nav behra belayan de bixeniqin, bila werin ser îmanê û tewbekin
Heta ku Hz. Mehdî derkeve, dê fîtne zêdetir bin, bûyer mezintir bin. Bi derketina wî ve dê hemû fîtne biqedin.
Ne tenê Tirkiye, dê hemû alema Îslamê baş be. Ev başbûn dê bi Mehdîyetê ve bibe.
Tişta ku PKK ji çareserîyê fem dike, li Başûrê Rojhilat xweserî ye, serbestbûna Ocalan û seroktîya wî ye. Gelê me jê re got na.
Xwedê cîhan wek alemek metafîzîk afirandiye. Xwedê jiyanek jirêzê û monoton hez nake. Îslam dê piştî çîleyek mezin bibe desthilatdar.
Çawa ku hezkiriyên me ji bo me çîle bikêşe xweşa mirov diçe. Xwedê jî dixwaze ku em çîle bikêşin û Wî hez gelekî bikin.
Di hemû çavkaniyên sahîh de Mehdîyet bi berfirehî hatiye vegotin. Pêxemberê me dibêje bi Mehdî ve mizgîndar bin, qala Mehdî bikin.
Divê ewilî bêjin ji vir derkevin û piştre jî wir bikin deşteke rast. Ger heya sibehê bibe deşt, pirsgirêk bi temamî tê çareserkirin.
Ne Çîyayê Qendîlê, divê bibe Deşta Qendîlê. Em hêvî dikin ku verastkirinên pêwîst werin kirin.
Pirsgirêka herî mezin a cîhanê qelsbûna îmanê û bêîmanî ye. Lê belê gelek mela li ser vê yekê nasekinin, ol bi teknîkî tê vegotin.
Hêvîkirina Demîrtaş ku li dijî PKKê bi serkeve ne tiştekî rasteqîn e.Ti wate tune ku bi ser Demîrtaş de biçin. Divê PKK bêbandor be
Heta ku exlaqê Îslamê bibe desthilatê cîhanê, dê gelek bûyerên mezin pêk werin. Bila ti kes neheje, dê dawîya wê gelekî xêr be.
Nikarin ji PKKê re bêjin komunîst û stalînîst, dibêjin Zerdeştî. Divê mirov ya rast bêje. Divê bi aşkere bêjin bêxwedê, stalînîst û komunîst.
Gelekî baş bûye ku şehîdê me Mansur Cengîz bi tekbîran hatiye oxirkirin. Mînakek baş a oldarî û exlaqê xweş ê gelê Kurd e.
Mirov wisa hatiye afirandin ku ger jidil be rihet e. Tolhildan, hêrsbûn û nejidilbûyîn mirovan perîşan dike. Ya herî baş mirov efûkar be.
Mirov hêjar hatîye afirandin. Entrîka, kîn û hêrs ne ew barên in ku mirov ji bin rabin. Jidilî firehiyek bêhempa ye.
Jidilî û hezkirin mirovan xweşik dike. Mirov wê demê rihet dijî.
Ger mirov carekî Quranê jidil bixwîne, fem dike ku Xwedê çi dixwaze. Quran hêsan e, fembar e, têrker e.
Ger jin biçêj be, bengîn be û jidil be, Xwedê wê xweşiktir dike. Mirov bi dîtin û nêrîna wê gelekî bikêf dibe.
Bi jinan re hêzek mezin a hezkirinê heye. Ya ku dixwazin tenê jidil bên hezkirin e. Dema hezkirinê dibînin bi can radest dibin.
Ola Îslamê olek geş, xweş û şad e. Dema ku paşverû destên xwe ji Îslamê vekişînin, dê Îslam bibe desthilatê cîhanê.
Paşverû dixwazin hemû cîhana xwe ya tarî û qirêj bavêjin ser Îslamê. Bila ew tarîtî ji we re bimîne. Berdin bila xweşikîya Îslamê belav be.
Sûnî Şiîyan, Şiî Sûnîyan bi averêbûnê ve sûcdar dikin. Yên averêbûyî kesên ji Misilmanan hez nakin in.
Ez parastvanê mirovên hezker û jidil im. Netewperwerîya nijadperest di Quranê de nîn e. Kî li hezkirinê bigere ez wî/wê hez dikim.
Yên bawer dikin ku dewleta ku PYD ava bike dê bibe dostê Amerîka û Îsraîlê xwe bi xwe dixapînin. PYD nabe dostê Îsraîlê jî Amerîkayê jî.
Gelê Amerîkayê jî Îsraîlê jî gelekî xweşik û xûyşîrîn in. Em li dijî polîtîkayên tundrev ên dewletên kûr in.
Xwedê tenê ji bendeyên xwe hezkirina wî dixwaze. Dibêje ji min hez bikin û hûn jî aram bin. Xwedê kêfxweş dibe ku dilê me têkeve wî.
Parastina bombeyên varîlê bêexlaqîyek mezin e. Pejirandina bombebarankirina jin û zarok û extîyaran bêwijdanî ye.
Avabûnên wek PKKê li nav civakên bêvîn bêhewl û bêhêz xurt dibin. Ji ber vê yekê, divê gelê me biryardariya xwe nîşan bide.
Dayîna perwerdeya Darwînîst a şev û roj, tê wateya geşandina agirê terorê.
Dewleta kûr a Amerîkayê li Rojhilata Navîn tundiyek wisa mezin pêk anî ku, wan sepandinan tundiyek mezintir derxist hole.
Ti wateya sekinandina cenazeyên YPGyîyan tune ye. Bila demildest werin definkirin.
Ji nexweşiya heznekirinê bifilitin. Xwedê mirov bona ku bi nefretê bijîn neafirand. Di nav cîhanek reş û tarî de dijîn.
Dijayetî li hember zulumkaran û kujeran tê kirin, ji bona ku di nav gelekî de zulumkar û kujer hene bi temamî dijminî nayê kirin.
Ger edaleta civakî dixwazin, jixwe di Quranê de bi pergala welayetê parkirina mal û milk ferz e, edaleta civakî ya herî xweşik heye.
Ger ronakî, nûjenî, pêşketin û biratîya çepgiriyê dixwazin jixwe ev hemû bi awayekî xweşiktir di Îslamê de hene, yanî ligel me hene.
Hezkirin, îmana jidil, dostanî li cem kê be jin wan hez dikin qedrê wan digirin.
Ez hemû alema Îslamê yekî ji yekî zêde nedîtî destek dikim. Ew ên ku yekê destek dikin yên din nabînin bêwijdanî dikin.
Wek hemû alema Îslamê Filîstîn jî canê me ye. Em bona wan xebatên gelekî baş dikin, dê demek nêz de ew ê jî xeberên xweş hildin.
PKK karekî teqez biser nekeve dike, Bêhûde xeyalan dikin. Dê qet negîhin van armancên xwe.
Her cure azadîyê ji mêran re heq dibînin, heta dibêjin jin nikarin ligel we rûnin, li hecê jin û mêr tev (diperesin) îbadet dikin.
Qewmek bi temamî nayê lenetkirin. Bi temamî lenetkirina qewmekî zulum e. Xwedê zulmeke wiha nake, Tenê yên zulmê dikin tên lenetkirin.
Divê heznekirin wek pirseke netewî were dîtin û demildest bitevdîrin. Civakeke ku jê nefret nekin tune ye, ev belayeke manewî ye.
Îslam her roj cejn e, her roj dîlan e. Wisa zanin ku Îslam her roj pergaleke keser e.
Îslam her roj cejn e, her roj dîlan e. Wisa zanin ku Îslam her roj pergaleke keser e.
Kesên bi dexesîya xwe Tirkiyê bi berve bobelatê diherikînin gelekî jî newêrek in, dema tiştek bibe yên ewilî bi dijmin re tifaq dike ew in.
Polîtîkaya nefretê gelekî xeternak e, hebûna mirovên çikûs û dexes bona pêşketina dewletekî gelekî xeter e.
Bona femkirina Quranê ne pêwîst e mirov bibe zanist, yên jidil hêsanî Quranê fem dike.
Paşguhkirina mirovan na, bi dilovanî nêzîkbûn û rizgarkirin esas e.
Ew ên ku dibêjin Mûsewî lenetî ne, nabînin ku xanima Pêxemberê me Mûsewî bû. Xwedê dibêje hûn dikarin bi jinên cihû re bizewicin.
Ziravî, kubarî, û bedewîya jinan ji hemû xemlên cîhanê pêşdatir û bilindtir e. Lewre ez tim jinan pêşdatir dibînim.
Biryar dane ku alema Îslamê tune bikin. Tenê bi rihekî misilmantîya nûjen ku girêdayî Quranê ve ev yek pêkan e.
Em ji kesayeta Mewlana re tiştekî nabêjin, Di wan pirtûkên li ser navê Mewlana de tiştiên ne gorî Quranê hene, Ya bona me girîng ev e.
Dijberiya li hember bawermendan bona wan rehmet e, çimkî ev dibe sedema zêdebûna xêra wan.
Divê teqez bawermend jibîr meke ku Xwedê her tişt afirandiye û bi tenê kiriye. Dê her kes tena serê xwe were pirskirin.
Xwedê bi behsa bihuştê ve jiyanek durust fêrî merivan dike. Çawa ku li buhiştê qedeh û sifreyên mûsîkî hene, divê li vir jî hebin.
Dema ku dewletên kûr dixwazin welatekî tarûmar bikin herî pêş mirovên wî welatî bêhez, dexes û hov dikin
Nefretê wek benzînê belavî holê dikin. Paşê dewletên kûr çirûskekê lê dixe û hemû welat dişewite. Bona vê divê teqez em nefretê rakin.
Hebûna ewqas mirovên dexes tiştekî balkêş e. Ereb, Kurd û Tirk kî hebe nefret dike, ev bêhişiyek mezin e.
Mirovê bawermend ger bêje "Ez Xwedê bawer dikim, nîmetan dibînim lê belê naxwazim spas bikim, nimêj nakim" dibe bêexlaqî.
Zêdebûna mirovên dexesîyê ne girîng e. Ji dîrokê pêve mirovên dexest tim zêde bûne, lê di dawîya dawî de bûne terefdarê Xwedê.
Çawa ku şeytan bê aram e, tîma îblis û minafiq jî ewqas bê huzur û ne aram in. Her gav bêxeysîyetîyekê dikin.
Hebûn tim dibe bela serê minafiqan. Dibêje ez ê berjewendiyan bidest bixim û xizmeta kufrê bikim û xwe tim biçûk dixe.
PKK dibêje em nahêlin Yekîtîya Îslamê çêbe, em ê bi dewletên kûr re hevkariyê bikin û Misilmanan tune bikin, di sergêjîyek mezin de ne.
Dewleta kûr a cîhanê ew hêza xwe berê winda kir, lîstika wan aniha dikin ku Misilmanan berî hev bidin, divê em nexapin.
Îslam bona Xwedê tê vegotin. Bona vegotinê pere nayê stendin. Ger pêwîst be bona teblîxê her mesref tê kirin lê belê pere nayê stendin.
Kûleya Galatayê û derdor ji bo dewleta kûr a Îngilîzan cihekî girîng e, di axavtinên wan veşarî de wateya wê taybet heye.
Hz. Mûsa li Firawn, Hz. Brahîm jî li Nemird teblîx dikir. Misilman bi ateîst, komunîst bêxwedê her kesî re dipeyive û teblîxê dike.
Yek ji wan decalê mezin ê dîroka Îslamê Hulagu, Mewlana kiribû şêxê Anatolê û desteka madî û manewî dabû wî.
Çalakiyên PKKê raste rast kiryarên dewleta kûr a Îngilîzan in. Divê teqez bala me li ser dewleta kûr a Îngilîzan be.
Ez ne mirovekî raman hişk im, dema ku ez nîşaneyan, agahiyên rast bibînim, fikra xwe diguherim.
Ez tenê bona rizayê Xwedê her awayî xeter û zehmetîyê didim ber xwe û bindestan diparêzim.
Ger Îslama nûjen nebe desthilatê Tirkiyê, dê vê bikin hincet û Tirkiyê tune bikin. Divê nûjenî bibe polîtîkaya dewletê.
Taybetiyên herî girîng ên Mehdî, azadî û pêkanîna dadmendiya civakî ye.
Bedîuzeman dibêje dewleta kûr a Îngilîzan ji gengeşî û nakokîyan sûd werdigire û her cure nebaşiyê dike.
Kesên ku xebatên xwe ne ji bo rizayê Xwedê dikin teqez têk diçin. Ew ên bo berjevendiyan dikevin rê, berjevendî biqedin dev ji rê ber didin.
Pîvang rizayê Xwedê ye. Kesên tenê rizayê Xwedê armanc dikin teqes bi ser dikevin. Ev hêzeke veşarî ye ku Xwedê daye bawermendan.
Xwedê teqez alîkarîya wan kesên alîkarê Xwedê ye dike. Ev mucîzeyeke ku li pêş çavan dibe û kesek nabîne ye.
Divê hawirdoreke ku her kes bikare ramanê xwe bîne ziman hebe. Heta ku hişmendiya faşîzan hebe, dê ev pergal wan jî rojekî bixwe.
Dewleta kûr a Îngilîzan di şerê Çeneqeleyê de jî leşkerên mizilman ên bindest anîbû û Misilman bi Misilmanan da kuştin, qehpetî kir.
Ew tundî û êşa li cihanê dê qat bi qat zêde be, heta ku bi aşkere derketina Mehdî were dîtin.
Dema ku bo rizayê Xwedê îşek were kirin, şeytan bi her awayî gengeşî derdixe û asteng dike. Ev rêjeya xêrê zêde dike.
Gelek Misilman nizanin ku li pişt wê pergala wan diçewisîne dewleta kûr a Îngilîzan heye, ji cihekî şaş dizanin.
Yê ku dagirkirina Iraqê organîze kiriye ji sêrî heta binî dewleta kûr a Îngilîzan e. Lê belê gelek kes wek karê Amerîkayê dizane.
Dema dibêjin muşrîk, raste rast ew kesên pûtperest tê bîra wan, esas muşrîk ew kesên ne gorî Quranê li ser navê Xwedê hukum didin in.
Birayên me Kurd li cihên pevçûnan gelekî zehmetîyan dikêşin. Divê teqez em alîkariyê bigêhin wan û wan ji wir derxin.
Kurd mirovên wisa rindik in ku dema dipirsî dibêjin her tiştê me heye. Gelekî torin in. Lewre em her tiştî bifikirin û alîkariyê bikin.
Bila ti kes bo kuştina Misilmanan fetwayan need. Gelê me nahêle ku Misilman bîne Misilmanan bikuje.
Em ê lîstika dewleta kûr a kevn ku birayên me yên Kurd ji me diqetand hilweşînin. Perçebûn na yekbûn bibe, dê alema Îslamê bibe yek.
Sedema ku dewleta kûr a kevn evqas canê Kurdan şewitand, bo ji me qetandina birayên me bû.
Bi paşverûtiyê ve exlaqê Îslamê desthilat nabe. Tenê alema Îslamê tarûbar dibe. Dê Îslama hezker a Quranê desthilatê cîhanê be.
PYD û PKK wek hev in. Avabûneke ku her tim şerê leşker û polîsên Tirk kirî ye. Li ser sînorê me avabûneke wiha nayê paşguhkirin.
Dewleta kûr a Amerîkayê 100 sal e xeynî şer ti rêyê nizane. Bi çek û bombeyan hîç mijarek nayê çarekirin.
Ew kesên ku dixwazin Barzanî bêhêz bikin dê nekarin. Amerîkaya kûr ku PKKê li hember Barzanî hêzdar dike kêmaqilî dike.
Rast e ku DAÎŞ elameta ku Pêxemberê me qal dikir e. Derketina wê di hedîsan de berfirehî derbas dibe, dê di dawîyê de tabîyê Mehdî bin.
Ji bo astengkirina gihîştina nifşekî xwedbîn û xweperest divê li dibistanan dersên Nirxên Netewî were dayîn.
Bi perwerdeya ku li hember Xwedê derdikeve ve tu nikarî bibî dewleta cîhanê. Divê ewilî ev perwerdeya yekalî were rastkirin.
Berî ku dersa exlaqê bidin gencan, divê li dibistanan perwerdeya Darwînîst a înkarkirina Xwedê bê sekinandin
Tişta ku ewilî divê were kirin rawestantina perwerdeya felsefeya ku Xwedê înkar dike ye. Xwedê serkevtinê nade kesên ku perwerdeya înkarkirinê dide.
Ev umet 1400 sal li benda Mehdî maye, bendewariya Mehdî jî anîye ziman. Niha di vê sedsalê de jî bi kelecanî dibêjin Mehdî nayê.
Ew kesên ku di dilê wan de hezkirin dilovanî û dostanî tune ne, qedrê mirovên xwedî exlaqê baş nizanin.
Xwedê naxwaze mirov ezîyetê bikêşin. Îslam li ser însanan zordariyê nake.
Heta ku Hz Mehdî derkeve, fîtne nasekine. Yek diqede yeka din dest pê dike. Bi Mehdî ve dê hemû gerdûn ferah û aram be.
Xwedê, cîhan, bende û bihuşt bona hezkirinê afirandine. Armanca hemû nûwazeya gerdûnê hezkirin e. Heznekirin mirovan reş dike.
Kesên ku dixwazin şeytan nas bikin, bila li mirovên di torên civakî de hîç qala hezkirinê nakin binêrin. Ev heznekirin rengekî şeytan e.
Ji bo femkirina hezkirinê, divê mirov bizane ku her kes tecelîyek Xwedê ye. ger tu wek goşt bibînî, hezkirin nabe.
Hezkirin nîmetê herî xweşik ê cîhanê ye. Hezkirin giyan û ronahiya jiyanê ye. Tiştekî gelekî ecêb e ku mirovan hezkirin evqas jibîr kirine.
Dibêjin ku Darwînîzm di Quranê de heye. Decaliyeta ku bêxwedatîyê vedibêje qet di Quranê de cîh digire? Di Quranê de Darwînîzm tune ye.
PKKê Başûrê Rojhilatê Tirkiyê dagir kiriye, yên ku hêza wan têrê dike bila PKKê hedef bigire, bila dev ji Misilmanan berdin.
Ger hêza Amerîkayê têr dike bila bi PKKya ku bi deh hezaran leşker û polîsê me şehîd kiriye re têkil be.
Hin kes qaşogiravî çavlê ne rêxistina terorî PKKê legalî bike, em bi ti awayî destûrê nadin vê yekê.
Li cîhê ku PKK li Başûrê Rojhilat jiyanek dojehî nîşanî gel dide, daxuyanîyên ne rasteqîn û xweşbînî ne tiştekî aqilmendî ye.
Ji bo ku Amerîkaya kûr dixwaze, kêrî hîç Misilmanekî nayê ku kujerîyê bike.
Gerî exlaqê Anadolê nefesihe. Hin kes dixwazin exlaqê xwe yî sivik têxe nav gelê Anadolê, divê destûrê nedin wan.
Li Behra Reş, li cîhên paqij ên Anadolê çêkirina otelên 5 stêrkî ne îşekî rast e. Divê ji tiştên zirarê bide giyanê Anadolê birevin.
Di heyama Pêxemberê me de mezheb tune bûn. Divê Misilman wek heyama Pêxemberê me bijîn, bo vê jî divê xwe li Quranê bigirin.
Sedema tarûbariya alema Îslamê, xurafe û jêdûrbûna Quranê ye. Paşverûtî bi xwe re tirsonekîyê jî tîne.
Ew hişmendiya paşverû ku ji hunerê ji kalîteyê ji estetîkê fem nake, tim dibe sadema xerabûn û kirêtiyê.
Divê teqez ew kesên ku şehîdê me Yasin Börü qetil kirine cezayê ku heq dikin bibînin. Ger berovajiyê wê bibe dê wijdan aciz bin.
Xwedê ji hezbûnê hez dike. Xwedê ji me dixwaze ku em wek dînan ji Wî hez bikin. Ji wan kesên bi eşq bersîva Wî dide gelekî hez dike.
Hîç kesek hezkirinek monoton naxwaze. Xwedê ji me ne tiştekî monoton, hezkirineke têr û tije dixwaze. Em Rebê xwe wek dînan hez dikin.
Armanca sereke a diayê, nîşandana hezkirin û rêzgirtina me ya bo Xwedê ye.
Amerîkaya kûr biheter bêexlaqîyên PKKê wek tune dibîne. Ti ferqa PYDê ji PKKê tune ye.
Îran, Tirkiye û Barzanî dikarin li hember PKKê bi hevre tevbigerin. PKK bûye bela serê hemî herêmê û hemî gelan.
Hin neocon bi awayekî yekalî li dijî Barzanî û Tirkiyê fermanan didin, divê teqez bersiva wan were dayîn.
Artêşa Tirk teqez naxwaze sîvîlek zirarê bibîne. Tevî hemû hurgulîbûnan carinan jî tiştên nayên xwestin pêk tên.
Bila Xwedê rehma xwe li wan sîvîlên ku li Bakurê Iraqê jiyana xwe ji dest dan bike.
PKK bi ketina nava sîvîlan ve bêexlaqîyek mezin dike. Bi van kirêtî û bêexlaqîyan ve nefreta her kesî qezenc dikin.
Em tim ji mirina sîvîlekî aciz in. Kirêtiya PKKê dibe sedema zirardîtina sîvîlan jî.
Giritna partîyan ne şêweyek demokratîk e. Rêya têkoşîna terorê ne girtina HDPê ye.
Heta ku PKK venegere îmanê dê serê wan ji belayan nefilite. Ger naxwazin di nav behra belayan de bixeniqin, bila werin ser îmanê û tewbekin
Heta ku Hz. Mehdî derkeve, dê fîtne zêdetir bin, bûyer mezintir bin. Bi derketina wî ve dê hemû fîtne biqedin.
Ne tenê Tirkiye, dê hemû alema Îslamê baş be. Ev başbûn dê bi Mehdîyetê ve bibe.
Tişta ku PKK ji çareserîyê fem dike, li Başûrê Rojhilat xweserî ye, serbestbûna Ocalan û seroktîya wî ye. Gelê me jê re got na.
Xwedê cîhan wek alemek metafîzîk afirandiye. Xwedê jiyanek jirêzê û monoton hez nake. Îslam dê piştî çîleyek mezin bibe desthilatdar.
Çawa ku hezkiriyên me ji bo me çîle bikêşe xweşa mirov diçe. Xwedê jî dixwaze ku em çîle bikêşin û Wî hez gelekî bikin.
Di hemû çavkaniyên sahîh de Mehdîyet bi berfirehî hatiye vegotin. Pêxemberê me dibêje bi Mehdî ve mizgîndar bin, qala Mehdî bikin.
Divê ewilî bêjin ji vir derkevin û piştre jî wir bikin deşteke rast. Ger heya sibehê bibe deşt, pirsgirêk bi temamî tê çareserkirin.
Ne Çîyayê Qendîlê, divê bibe Deşta Qendîlê. Em hêvî dikin ku verastkirinên pêwîst werin kirin.
Pirsgirêka herî mezin a cîhanê qelsbûna îmanê û bêîmanî ye. Lê belê gelek mela li ser vê yekê nasekinin, ol bi teknîkî tê vegotin.
Hêvîkirina Demîrtaş ku li dijî PKKê bi serkeve ne tiştekî rasteqîn e.Ti wate tune ku bi ser Demîrtaş de biçin. Divê PKK bêbandor be
Heta ku exlaqê Îslamê bibe desthilatê cîhanê, dê gelek bûyerên mezin pêk werin. Bila ti kes neheje, dê dawîya wê gelekî xêr be.
Nikarin ji PKKê re bêjin komunîst û stalînîst, dibêjin Zerdeştî. Divê mirov ya rast bêje. Divê bi aşkere bêjin bêxwedê, stalînîst û komunîst.
Gelekî baş bûye ku şehîdê me Mansur Cengîz bi tekbîran hatiye oxirkirin. Mînakek baş a oldarî û exlaqê xweş ê gelê Kurd e.
Mirov wisa hatiye afirandin ku ger jidil be rihet e. Tolhildan, hêrsbûn û nejidilbûyîn mirovan perîşan dike. Ya herî baş mirov efûkar be.
Mirov hêjar hatîye afirandin. Entrîka, kîn û hêrs ne ew barên in ku mirov ji bin rabin. Jidilî firehiyek bêhempa ye.
Jidilî û hezkirin mirovan xweşik dike. Mirov wê demê rihet dijî.
Ger mirov carekî Quranê jidil bixwîne, fem dike ku Xwedê çi dixwaze. Quran hêsan e, fembar e, têrker e.
Ger jin biçêj be, bengîn be û jidil be, Xwedê wê xweşiktir dike. Mirov bi dîtin û nêrîna wê gelekî bikêf dibe.
Bi jinan re hêzek mezin a hezkirinê heye. Ya ku dixwazin tenê jidil bên hezkirin e. Dema hezkirinê dibînin bi can radest dibin.
Ger ol wekî ku di Quranê de ye were vegotin, mirov dê demildest Îslamê bijîn. Jiber ku paşverû dijwar nîşan didin mirov ji nimêjê dûr dikevin.
Kesên ezperest kirêt dibin. Mirov dema ku dilnizim be xweşiktir dibe.
Gelek mirov wisa zanin ku ger pozbilind bin dibin mirovên hêja û xweşik. Nexwe ger pozbilindî hebe bêyomîya Nemrûd dikeve ser mirovan.
PKK bi xweserîyê ve tinazên xwe li gel dike. Necamêrî derewan dike. Armanca sereke li Başûrê Rojhilatê avakirina Koreya Bakur e.
Ger xweserîya kesên Xwedêtirs û welatparêz hebe zirara xweserîyê tune ye. Armanca PKKê avakirina dewletek Stalînîst e, em nahêlin.
Wisa zanin ku ger xweserî be dê wek Belçîka û Elmanyayê be. PKK xweserîyê bona avakirina dewleta komunîst wek pêngavekî dibîne.
Ew kesên ku dibêjin em ê li pêş Yekîtîya Îslamê bendan ava bikin dê beleya xwe bibînin. Kesên biceribînin dê xwe jî tune bikin. #PKK
Gel ne rê û piran, rabûna astengîyên li pêş Yekîtîya Îslamê dixwazin. PKK dixwaze li ber Yekîtîya Îslamê bendan ava bike.
Hin kesan kurdbûn wek tiştekî pêşermîn kirine, ev bêexlaqîyek mezin e. Kurdbûn şeref e rûmet e.
Niha jî PKKya Stalînîst raselitîye Kurdan. Dixwazin li erdnîgareke hişk mehkûmî pergala zordarîyê bikin. Bila Kurd nexapin.
Dewleta kûr gelekî birayên me yên Kurd çewisandin, kerixandin. Mafdar in bo hêrsbûnê. Divê bona rabirdûyê lêborînê ji Kurdan bixwazin.
Bila birayên me Kurd sebir bikin, hindik ma bi îzna Xwedê. Em ê pişta decaliyetê bi damendiyê ve bişkênin.
Divê bersiva wan kesên ku Kurdan kêm dibînin çawa heq dikin wisa were dayîn. Ew kesên vê bêexlaqîyê dikin nabin neynûka Kurdan jî.
Ew kesên ku ji ber kurdbûna wan çêrî Kurdan dikin bêexlaq in, bêkesayet in. Gelê me vê bêkinarîyê teqez napejirîne.
Laz Kurd Ereb û Ermen her yek xweşikiyek cuda ye. Pê nabin hema yekî jî hez bikin. Ev nêrînek qirêt e.
Em ê bi birayên xwe Kurd re li çîyayan govend bigerînin, sifreyan raxînin Rîsaleyên Nûr bixwînin. Em Kurdan nadin destê Stalînîstan.
Ger mirovek yek mirovê din ji ber nijadê wê/wî kêm bibine, ev yek bi aşkere bêşerefî ye.
Divê teqez derfetên fireh ên TRTê bona têkoşîna îlmî ya dijî PKKê werin bikaranîn. Divê di TRTê de weşana ku gel haydar dike hebe.
Kurd ewqas mirovên serbilind, paqij û xwedî rûmet in ku radestkirina wan a destê PKKê bêwijdanî ye.
PKK bi xeracê ve, bi zorê birina zarokên wan ve birayên me yên Kurd gelekî mexdûr dike. Em divê birayên xwe Kurd tenê nehêlin.
Bona dahatûyek aştîyane û hezkirî bila birayên me yên Kurd hinekî din jî sebir bikin. Rojên gelekî xweş li benda hemûyan e.
Oldarî û kubarîya birayên me yên Kurd dewlete kûr a cîhanê aciz kir. Lîstikan dikin ku Kurdan ji herêmê paqij bikin, em destûrê nadin.
Em naxwazin kesek bimire. Em di nav rewşek dijwar de ne, bûyerên dilsoj diqewimin, lê teqez dawî xêr e bi îzna Xwedê.
Jina ku di qedera te de heye tê cem te. Hin kes wisa zanin ku dema tu li bejê digerî jin tê dîtin. Xwedê hezkirinê diafirîne.
Dema ku jin hîs dike ku zêde tê hezkirin û qedir dibîne, bawer dike û rihet dibe. Jin ji mêrê bêaqil nefret dike.
Avakirina Kurdistaneke Stalînîst, komunîst û bêxwedê, tê wateya Kurdan bavêjin nav jîyanek dojehî. Kurd ji komunîzmê nefret dikin.
Em destûrê nadin ku bînin êş û azara zordarîya komunîst li xwîşk û dayikên me yên Kurd bidin jîyîn.
Em dixwazin ku zarokên Kurd aram, şad, bi kincên xweşik û bi çikloteyên rind ve di hawirdorek baş de bibînin.
Bila bi kamyonan çiklote, buskîwî, pêlav û kincan bişînin bo canê me zarokên Kurd li Başûrê Rojhilat. Em bextewariya canên xwe bibînin.
Di têkoşîna dijî PKKê de îmaja xurtbûna PKKê didin gel. Divê hêza dewletê baş were dîtin ku gel tim ji dewletê bawer bike.
Li Rojhilata Navîn bi destê Misilmanan kuştina Misilmanan heye. Leşkerên Tirk berê çeka xwe nade Misilmanan.
Resulê Xwedê 1400 sal berî niha PKK berfireh vegotiye û daye nasandin. Cîhên wan, materyalîstbûna wan û navê Ocalan daye.
Ew kesên ku dibêjin em ne li dijî PYDê ne, divê bona nav ne li dijî KCKê jî bin. Bêmantiqiyek wilo nabe. Heman rêxistinên terorê ne.
Cudabûna navên wan rastîya hemanbûna wan naguhere. PKK, PYD, PJAK tim heman in.
Wê demê divê Tirkiye li hember Talîban jî, rêxistinên Amerîkaya Latîn jî têbikoşe. Bo Tirkiyê talûkeya sereke PKK ye.
Tirkiye ne mejbûr e ku li hember rêxistinek wek DAÎŞê ku jê re ne talûke ye têbikoşe.
Divê ji derveyê welêt re bo nîşandana rasteqînîya PKKê kampanyayên mezin werin kirin. Ger rast bê vegotin, dê mafdariya Tikiyê bê femkirin.
3 stêrkên boçikî ku derketina Mehdî mizgîn dikin hene. Ya dawîn Stêrka Bethlehem e, ew jî di meha Pûşperê de derket.
Di hedîsan de bi awayekî berfireh cîh digire ku dê li Mekê qûlesaetên bilind çikandin û dê li nav bajêr tunelên werin kolandin.
Lê ya divê teqez were kirin, tunekirina binekokiya ramanî a PKKê ye. Divê neçar TRT Kurdî dij propagandayê bike.
Kuştina merivekî mîna kuştina hemû mirovan e. Bi awayekî nezanî ku li jêr kî heye ji hewa bombebarandin kujerî ye, sîvîl dibin hedef.
Hişyarbûneke mezin a manewî pêwîst e. Divê xetere bi her hêlê ve were dîtin. Tiştekî wisa tune ku PKK çek berde.
Di Gezîyê de bona 15-20 daran hemû Tirkiye rabû ser xwe. Bi dehan şehîdên me hene deng ji gelekan dernakeve. Divê Tirkiye bi manewî rabe şipiya.
Gelek mirov di hewara kar û pîşeyê xwe de ne, xeternakiya axa welêt ne xema wan e, qet nakin talaşa xwe.
PKK jî bi DAÎŞa ku 60 dewletên hevpeymanîyê ber xwe nedan nikare. Amerîkaya Kûr jî vê dizane. Armanc avakirina Kurdistanek komunîst e.
Ger Amerîkaya Kûr li hember xwe biryardarî bibîne dê paşve gav bavêje. Divê Tirkiye li ber bêexlaqiyên dewleta kûr a Amerîkayê çik bisekine.
Divê dewletên Îslamî bikarin werin ba hev û ji Amerîkaya Kûr re bêjin; “Tu hay ji xwe heyî tu çi dikî?” Ger Misilman yek bin dê çareser be.
Divê teqez di dibistanan de dersa hişmendiya netewî hebe. Divê di kanalên dewletê de bêbingehiya komunîzm û materyalîzmê bê hînkirin
Tişta bo terorê bê kirin perwer de ye. Bila demildest dersa hişmendîya netewî bê dayîn û di TRTê de bingeha felsefî ya terorê bê vegotin.
Tişta ku herî zêde decalîyet jê depelikîne zanist e. di têkoşîna zanistî de biryardarî gelekî girîng e.
Bi koordînatên ku YPG dide ve bombekirina herêmê kujerî ye. divê kesek nebe hevkarê vê kujerîyê.
Amerîkaya kûr xeynî şer ti şêweyê nizane. Tevî êşên li Vîyetnam, Efxanîstan û Iraqê kişandin, dev ji vê yekê bernadin.
Bi hezaran sal rabûrdûya hişmendîya dewleta kûr heye. Di qesra Firawn de jî hebû, di heyama Hz. Îbrahîm de jî hebû.
Ocalan teqez piştgiriya berdana çekan nake. Ya ku wê hêzê dide Ocalan çeka PKKê ye, teqez naxwaze wê hêzê winda bike.
Amerîkaya kûr dewletek Kurd a girêdayî Îslamê naxwaze, çimkî li hember avabûna Yekîtîya Îslamê ye. Dixwaze Kurdan radestî Stalînîstan bike.
Ger wisa nîşan bidin ku leşker û polîs bi PKKê nikarin dê gelê me rabe xîretê. Bila gel mejbûrê vê yekê nekin. Em axê nadin komek PKKyî.
Ew kesên partîzanê PKKê ne û tevlî sûcan nebûne bila bên bibin mêvanê me, em bipeyvin.
Ger Barzanî li Bakurê Iraqê dewletê avake em ê şanaz bin. Em ê pev re govend bigrin, nimêj bikin bextewar bijîn. Em zulma stalînîst nalên.
Ya ku vegeriya salên 90î PKK ye. PKK dixwaze wek salên 90î be, hewl dide ku pêşîya gelê me bigire.
Her çi be çi nebe, em naxwazin li ser sînorê welatê me dewletek komunîst stalînîst ava be û em destûrê jî nadin.
Em teqez naxwazin ku ti mijarek bi xwînê were çareserkirin. Lê ger nefsî mudafa be xwe parastin heq e.
Amerîkaya kûr aniha YPGê dihewîne lê belê dê wek hemû rêxistinên komunîst piştre biçewisîne. Ecêb e ku YPG vê fem nake.
Dema şehîd dikeve, dibêjin agir kete ocaxê. Ev gotinek şaş e. Agir na, nûr dikeve cîhê şehîd lê be.
Bila li Başûrê Rojhilat rewşa azadîyê were çêkirin, paşê hilbijartin bê kirin. Dema ku rewşek azad çê bû, gel kê dixwaze bila dengê xwe bidê.
Serokatî wek federasyonê ye. Divê mirov ji ber daxuyaniya xweserîyê li hember pergala serokatiyê metel nemîne. Divê ev şaşî bê sererastkirin
PKK wek nûnerê Kurdan derket û niha jî ax, ziman, nasname û hemû wan blindest kiriye. Ev yek paşguh nabe.
Li pey şehîdan mirov bi hezkirin û xofa Xwedê digirî, ger bi xembarî bigirîn ne gorî olê ye.
Di daxuyanîyên dema ku şehîd tên de divê peyvên xembûn û êşê neyên bikaranîn. Bila bêjin; “Gihîşt şerefa şehîdbûnê em şad bûn”.
Xwedê gelek xweşikî, gelek bereket û gelek xêrat dide wan kesên ku wî gelekî hez dikin û bîr tînin. Ev sireke ezmûnê ye, mucîze ye.
Ger Xwedê bibîne ku nayê hezkirin zora wî diçe. Xwedê hezkirinê hez dike. Xwedê dixwaze ku bibîne tê hezkirin.
Xwedê ji me bi hezkirina Wî ve bîranînê dixwaze. Xwedê jiyanek vik û vala naxwaze. Rewnaq, hezkirin û xweşikî kêrî şanê Xwedê tê.
Ew kesê ku dibêje hezkirin ne pêwîst e, îmtîhanê jî nepêwîst dibîne. Wê demê jî jiyanek vik û vala dixwaze.
Bêyî hezkirin, dilovanî, dostanî, hevaltî û kubarî jiyankirin ne jiyan e. Pejirandina jiyanek wiha tiştekî erjeng e.
Di dilê xwe nî biçûk de nefret û hêrsek ecêp bicîh dikin. Ewqas pejirandina wan a heznekirin û nedilovaniyê tiştekî honawer e.
Ol hêsan o sade ye. Hezkirin, bexişandin, ciwanmerdî û fîdakarî puxteya olê ye. Ev taybetiyên xweşik, xweşikiyê dide mirov bi xwe.
Bi heznekirinê ve him zirarê didin xwe him jî didin derdorê xwe. Kesek jî dernakeve ku nabêje hûn çima wiha dikin, hûn çawa wisa dijîn.
Dema ku rexneyên aqilane û rast tên kirin ne nêrînek baş e ku mirov bêje “çima rexne dikî?”. Rexneyên dostan nîmet in.
Bila teşeya proteînê fêrî xwendekaran bikin ku bi xwe berê çê nabe, nîşaneyên paleontolojîk hînkin. Bila ew bi wîjdanên xwe biryar bidin.
Hemû welat ramanên ku Xwedê înkar dikin bi 5-6 waneyan bi awayekî aşkere hînî genkan dikin, ev yek felaket e.
Oldariya hişmend û jidil girîng e. Pêwîst e ku hişmendiya oldariyek wiha bidin genkan. Di berovajî de kêşeyên civakî derdikevin.
Di nav kelepora nîvco de bi hişmendiya kevneşop ve birêvebirina rewşê ne şêwazek baş e. Divê oldariya durist û jidil were pêşxistin.
Heta ku ezmûn nebe, ti wateya cîhanê namîne. Pêxember jî gelekî berfireh hatin ceribandin. Dijwariya ezmûnê kûrahiyê dide îmanê.
Dema ku HDP ket meclîsê, tişta ewil a bike, alîkariya Ak Partiyê bo serokatiyê ye. Çimkî dizanin ku ev pergal dê federasyonê bîne.
Tiştên ku gel aram dikin ne tenê rê û pir in. Gel kalîte, huner, zerafet û ewlekirina dadê dixwaze.
Gîhandina mirovên xwedî kalîte, gîhandina oldarên xwedî kalîte mijarek jêveneger e. Em ji hukûmeta xwe tika dikin ku bo vê mijarê balder be.
Dixwazin îlla Barzanî bibe dujminê Îsraîlê. Çima teqez dujminî bê kirin? Tu dikarî yên şaşîyê dikin rexne bikî, çima dujminatî hebe?
PKK xayîn e, qeleş e. Dibe ku Barzanî bikujin. Divê ji bo parastina Barzanî zêdetir baldar bin.
Ya ku me aciz dike ew e ku dê pergala serokatiyê federasyonê bîne. Kesek bi aşkere qerentî nade ku destûrê nedin federasyonê.
Emerîka dixwaze Tirkiyeyê li gorî berjewnediyên xwe bi kar bîne. Gelê me dê helwest û exleqê xwe nîşande. Bila hîç hewl medin.
PKK ne avabûneke bi siyasetê ve were sererastkirin e. Bi zanistê pirsa PKKê çareser dibe. Berovajî vê, dê xurttir be.
Li dijî PKKê bi çek û tivingan tiştêkî nayê kirin. Dê PKK bi têkoşîna fikrî têk biçe. Bi ramanê nebe nabe. Divê xebatên zanistî bên kirin.
Gelek ciwan bi zorê tevlî PKKê dibin. Ev ciwanan mexdûr in. divê dewlet van wek mexdûr bibîne û ji destê PKKê rizgar bike.
Çanda birayên me yên Kurd gelekî baş e. xwarin, muzîk, govend û her tiştê wan baş e. Kurd xwedî gotinên xwe ne û kesên dilovan in.
Dema bawerî û tewekul bi Xwedê nîn be, helwesta mirov pir balkêş dibe. Hin kes bawerî bi tu kesî nahînin û wek dînan dijîn.
Hin kes dema ku pirzanatî dikin, qey zanin tiştekî baş dikin. Lê belê pirzanatî bi tenê dibe sedema nefretê.
Gava ku çûyî û derketî hizûra Xwedê tu kes nikare çawa ku li dinyayê tevdigere li wir jî bi wî awayî tevbigere.
Bawermend qîmetê dide kesê li hemberî xwe. Yên ku nizanin qîmetê bidin û rêz bigirin ne pêkan e ku rêz û hurmetê jî bibînin.
Dema gorî mantiqê diçin, dibêjin qey biryareke baş didin. Lê dema mirov li gorî wîjdanê tevbigere dê biryareke baş bide.
Yên gorî wîjdana xwe tevdigerin pir êş dikêşin. Pêxember bona wê gelekî êş dikêşin. Lê di dawiyê de dibin qencên dinyayê.
Bi baldarî li dinyayê binêrin, piranî li gor mantiqê tevdigerin û dibin şerpeze. Yên ku jidil û can û bi wîjdan tevdigerin bi awayekî baş dijîn.
Paşverû bo ku tiştên Xwedê helal kiriye wek heram dibînin, gelek kes dema gorî dînê tevdigerin dêbêjin qey dê tiştên baş û qenc winda bikin.
Heke gef û zexta PKKê ji ser HDPê rabe, dê gelek kesên di nav HDPê de siyaseteke baş bimeşînin û bi ser bikevin.
Em em zordariyên birayên me yên Kurd dibînin. Zordariya feudal, zordariya dewleta kûr û ya PKKê heye. Dê hemî çareser bibin.
Xwedê birayên me yên Kurd ji ezmûneke dijwar de derbas dike. Înşelleh Xwedê bihuştê nesîbê wan hemûyan bike.
Divê seferberî bê îlan kirin û kêmtirîn 2 milyon kes hildin leşkeriyê û bên çekdar kirin. Divê ev wek hêzeke pêximker demildest bê kirin.
Yên ku dêbêjin talûkeya PKKê nîn e, şaş difikirin. Divê PKK pêvajoyê çawa li gorî xwe bikar tîne bê dîtin û li gorî vê tevdîr bê standin.
PKK dê bi têkoşîna fikrî zû xilas bibe. Him dê encameke teqez bê standin him jî rêbaza herî baş a li gorî Quranê ev e.
Ger em bêbiryardar û bêhêz tevbigerin dê dewletên kûr ên cihanê Tirkiyê wek dewletek piçûk bibînin. Nîşandana hêza Tirkiyeyê girîng e.
Yekîtiya neteweyî girîng e. divê em ji tiştên ku zirarê dide yekitiya me bi dûr bisekinin.
Dema ku şehîd dibe divê êş, nalîn û girî nebe. Lewre armanca PKKê jixwe ev e. divê em vê daxwaza wan bi cih neynin.
Divê PKK piçûk û beredayî neyê dîtin. Em dikarin bibêjin ku Tirkiye şerekî din yê rizgarbûnê dike. Divê li gorî vê rastiyê tevbigerin.
Agahiyên ku pêxemberê me derbarê Mehdî de daye hemî jî li dû hev di vê heyamê de pêk tên û derdikevin. Ev jî mucîzeyek e.
Êrîşî karkerên demsalî yên Kurd û malên wan dikin. Ev bêexleqiyeke mezin e. Ger hêza te hebe biçe bi PKKê re şer bike, êrîşî Kurdan neke.
Xwedê eşq û hezkirinê hezdike. Karê dinyayê, meqam û mevkî ne girîng e. Xwedê bi tenê hezkirinê dixwaze.
Xwedê bo ku eşq baştir bê dîtin êşê dide. Mirov ji ber vê êşê hezkirina xwe ya bo Xwedê fam dike.
Dinya ne ev der e ku hezkirin lê bi awayekî rast tê jiyin. Cihê rast a hezkirinê axiret e.
Daxwaza Xwedê eşq e. ji sebrê, teqwayê û êşê armanc eşq e. Hemi jî bo zêdetir ji Xwedê hezkirine.
Dewsa ku Misilmanên tûndiyê bi kar tînin, perwerdebikin, tev ji holê radikin. Naxwe di nav wan de kesên maqûl jî hene.
Misilman dê hemû hêz û dildariya xwe ji Xwedê hez bike. Hezkirina Misilman a bo Mehdiyetê jî ji hezkirina Xwedê ye.
Divê yên ku ji Xwedê hezdikin bona rizayê Xwedê têbikoşin. Kesê ku evîndar e dê hemû hêza xwe û hemû rihê xwe xizmetê evîdara xwe bike.
Kesê ku ji Xwedê hezdike nikare bibêje “hin kes bo Xwedê hewl didin”. Dê di riya Xwedê de bi hemû rih û derfetên xwe bixebite.
Ol hezkirin e, eşq e û bedewî ye. Ji ber ku hin kes vê nizane xwe davêje bîra reş û tarî ya Xwedênenasiyê.
Ji bo famkirina ol divê em li welatên Îslamê nenêrin. Lewre piraniya wan welatan di nav şîrkê de ne û li gor rêbazên qur’anê tevnagerin.
Deha ji aliyê Xwedê ve hatiye afirandin. Bedewî jî Xwedê daye, karê te Xwedê rast tine.
Xwedê dê her sal bûyerên ku bêtir mirovan heyîrî dihêyle derxe pêş me. Axirî em ê bibînin ku exleqa îslamê hakimê her derî bûye.
Li Cizîrê birayekî me yê 7 salî şehîd bû. Ji bo ku careke din bûyerên wisa pêk neyên, divê PKK demildest ji herêmê bê derxistin
Em di heyamên dijwar ên dawîn de derbas dibin. Berve 2021’an dê ev tiştên zor dê tevlî dîrokê bibin û dê wek bîranînekê di hişê me de bimîne.
Xwedê bi taybetî ezmûneke zor dide ber me. Li başûrê rojhilatê birayên me di nav ezmûneke dijwar de ne. Ji bo vê exleqa wan baş e.
Baxnazî wek mirinê ye. Di taesûbiyê de ola Îslama ya ku hezkirina bihuştê ye nayê jiyin, dê oleke din bê jiyin.
Misilman tu carî fam nakin ku ka çavkaniya belayê çi ye. Di çavkaniya belayê de nehezkirina Xwedê, şîrk û ji Qura’ana pîroz bi dûr ketin heye.
Xwedê tiştê herî baş dixwaze. Dibêje bi eşq ji min hez bikin. Piraniya mirovan li dijî vê berxwe didin. Dinya ji ber vê yekê wek dojehê ye.
Xwedê bizane nayê hezkirin dê çima nîmetê bide? Ger ji Xwedê pir hez bikin dê dewlemendî, başî û kêfxweşî hebe. Nîmetên Xwedê zêde ne.
Ji Xwedê em yekîtiya îslamê dixwazin. Xwedê vê yekîtiyê salix daye, înşellah em ê bibînin.
Yek ji taybetmendiya herî diyar a kesên baxnaz ew e ku serê Misilmanan dixin belayê û paşê jî direvin. Ew pirr tirsonek in.
PKK dixwaze bi gotina xweserîtiyî birayên me yên Kurd ên Misilman bike nav pergala zordest a Stalînîst. Em jî dê destûrê nedin vê.
PKK dixwaze îdeolojiya xwe bi çek û sîlehan bike hakimê herêmê û cihanê. PKK bi gotinê dev ji çekan bernade.
Ger li dijî PKKê bi paş ve gav bê avêtin û bê tirsîn dê PKK bêtir hov bibe. Ji ber vê yekê divê biryardarî hebe.
Ger Barzanî li Iraqê dewletekê avake em ê kêfxweş bin. Em ê govendê bigrin û sifre daynin. Lê destûrê nadin dewleteke Stalînîst ava be.
Ger Kurdên oldar û baş li Iraq û Sûriyeyê dewletekê ava bikin dê em jî piştgiriyê bidin wan. Em nahêlin li wir Koreya Bakur bê avakirin.
Heke li herêmê dewleteke Stalînîst bê avakirin dê ev rê li ber Îslam û misilmanan bigire. Em li hemberî vê yekê bêdeng namînin.
Em dixwazin Kurd li Stenbolê, Îzmîrê li her derê li gor dilê xwe bijîn. PKK jî dixwaze wan bixe nav zilma komunîzmê û erdnîgariyeke asê.
Emê ji canê xwe bihurin jî dîsa destûrê nadin rejîmeke Stalînîst a zordar rê li ber yekîtiya Îslamê bigre, li herêmê ava bibe.
Em dixwazin Kurd li ser erdnîgariyeke fireh di nav azadiyê de bijîn. Bi tilîl û govendan kêfxweş bin. Em li hemberî zilma komunîzmê bêdeng namînin.
PKK dê nirxên pîroz ên Kurdan tune bike û zilmê li Kurdan bike. Lê em destûrê nadin îdeolojiya wê ya komunîst.
Em destûrê nadin ku PKKyê komunîst, rûmeta Kurdan bin pê bike. Em Kurdan nadin destên psîkopatên Stalînîst.
Xort û keçên ciwan di destê PKKê de êsîr in. divê van ciwanan wek PKKê neyên dîtin û dive ji destê PKKê werin xilaskirin.
Heke pergaleke ne li dijî ol be, li gor çanda Kurdan be û li Iraq û Sûriyeyê dewleta Kurdan bê avakirin emê kêfxweş bin.
Kurd ger li dû rêberekî oldar wek Barzanî biçin û li Iraq û Sûriyeyê dewletekê ava bikin dê tu kes ji vê rewşê aciz nebe. Tirkiye dabeş nabe
Em baş zanin ku li Tirkiyeyê berê çawa zilm li Kurdan hat kirin. Kurd şerm dikirin ku kurdbûna xwe bînin ziman. Ev zilm e.
Kurdbûn û Elewîbûn rûmet e. bi salan e bi awayekî bêexlaqî zordarî û zilm li Kurd û Elewiyan kirin.
Li herêmê teblîxkirina ol bi teasûbê nabe. Teasûb dê bibe sedema tevlîbûna ciwanan bo PKKê.
Komunîzm pergaleke hov a wisa ye ku wek makîne û heywan li mirovan dinêre, manewiyeta însên tune dike û jiyana mirov serobin dike.
Bo îmanê bawerdikin ku neyê xwendin û neyê lêkolînkirin. Dive bê xwendin û lêkolînkirin lê bersiv bê dayîn. Dê îmana tahkîkî bibe.
Hezkirin nîmeteke nûwaze ye. Mirov hemû jiyan û ciwaniya xwe ji bo hezkirinê dide. Hesteke pir xweş û xurt e.
Dewleta kûr a berê zilm li hemû aliyên civakê kir. Baweriya wê dewletê bi gel tune bû û her tim bintestiya gel wek pêdivî didît.
Bombebarandin dibe sedema mirina jin û zarokan. Divê Tirkiye tevlî vê serê qirêj nebe. Dive Tirkiye nebe berpirsê vê gunehê.
Tirkiye li herêmê dikare alîkariya cil û bergan, xwarin û malzemeyên tibbî ji bo sivîlan bike. Bombebarandin guneh e. Xwedê bersivê bide vê gunehê.
Qîrîn û nalîna di cenazeya şehîdan de dibe propagandaya PKKê. Dive tiştên ku PKKê şa dike neyên kirin.
PKKyî ji bo doza xwe fedakariyeke mezin dikin. Lê nîvê ciwanên me jî bi tenê ketine taya kar, xwendin, zewac û şahiyê.
Neheqî, bêedaletî û durûtî di axir zemanê de li hemû cihanê tarûbar dike. Xwedê nebaşiyê zelal nîşan dide ku qîmeta başiyê bê zanîn.
PKK agirekî gur dike ku dê wê jî bişewitîne. divê radestî tirkiyeyê bibin û ji belayê bifilitin.
Ocalan dixwaze li başûrê rojhilatê dewleteke komunîst ava bike û bibe serokê wê. Ew dixwaze bibe Stalînê sedsala îro. Ew aştiyê naxwaze.
Em yekîtiya Îslamê dixwazin. Tirkiye ji bo yekîtiya Îslamê mînakeke baş e. Kurd, Laz, Tirk û Gurcî tev bûne yek.
Em destûrê nadin ku Tirkiye perçe be. Lewre Tirkiye hêviya alema Îslamê ye. Emê tu carî destûrê nedin ku ev hêvî bişkê.
Heke Tirkiye wek Swîsreyê be û kesên li hemberî me rêz li dewletê bigre dê xweserîtî ne pirsgirêk be. Lê xetereya Stalînîst heye.
Rêxistineke çekdar a Marksîst, Lenînîst û Stalînîst ne xwedî têgeya aştî û aramiyê ye. Di vê avabûnê de her cureyê zordarî û zordestiyê heq e.
PKKî bona ku bigihîjin armanca xwe perwerdeyeke berfireh distînin. Xelet be jî îdealekê wan heye. Îdeala piraniya ciwanên me jî tune ye.
PKK di heyamên aştî û çareseriyê de bêtir xurtir dibe. Bêtir çek komdike û bêtir mîlîtan tevlî dibe.
Dive bi welatparezî û ji bo riza Xwedê mirov bên teşwîqkirin. Ji bo tişt û berjewendiyên meddî teşwîqkirin ne tiştekî baş û rast e.
Li dijî rêxistineke çekdar û Marksîst Lenînîst nikarî bi riya siyasetê bi ser kevî. Dive li dijî vê xebatên felsefî û ilmî bê kirin.
Cihûbûn ne sûc e. Heke Barzanî cihû be ev ne şerm e.
PKK û rêxistinên din ên komunîst bi xebatên fikrî dikarin têk biçin. Bi deng nekirinê nabe, divê li dijî van îdeolojiyan xebatên fikrî bê kirin.
Kurd dê tu carî pergala komunîst û Stalînîst qebûl nekin. Çima pergaleke ku azadî lê nine û bêhna xwînê ji her derê wê tê, bixwazin?
PKKî ji bo ku tiryakê bi kar bînin û fuhûşê bikin naçin serê çiyê. Ev gotinên bê mantiqin. Divê ji îdeolojiya wê re bersiv bê dayîn.
Ger ji îdeolojiya PKKê re bersiv neyê dayîn, ev tê wê wateyê ku tu li hemberî îdeolojiya wê têk çûyî. PKK dê bi têkoşîna îdeolojîk bi dawî bibe.
Bi nezanî û cehaletê îdarekirin rêbazeke rast nîn e. bersivdayîna li îdeolojiyên darwînîst û materyhalîst hêsan e. Divê ji vê têkoşîna ilmî dûr nemînin.
Lê dê ev wisa dewam neke. Ger bersiv li îdeolojiyên darwînîst û materyalîst nayê dayîn dê çepgiriya tundrew bi awayekî xurtir pêş ve biçe.
Li Tirkiyeyê aliyên rastgir nikarin dengên mirovên revşenbîr û şareza bistînin. Dixwazin bi kesên ku zêde naxwînin û lêkolîn nakin re îdare bikin.
Cihê Abdullah Bîroglu, Yunus Koca û hemû şehîdên me bibe bihuşt. Xwedê sebrê bide malbatên wan.
Çawa ku siyasetmedar bi awayekî hesas tên parastin divê welatî jî wisa bê parastin. Divê li hemberî terorîstan tenê neyên hîştin.
Ger ji bo ku Ocalan bê berdan û federasyon bibe wisa tevdigerin, dê gelê me vê yekê qebûl neke.
Kurdistaneke komunîst dê bibe wek Koreya Bakur. Li herêmê avabûneke wisa ne kêrî herêmê ne jî kêrî Emerîkayê tê.
Em bi qanûn û hiqûqê li ba wan kesa nahêylin ku plana dabeşkirina Tirkiyeyê kiribin.
Di cenazeyên PKKê de tu kes nagirî. Lê cenazeyên şehîdan de dibêjin “em şewitîn, agir ket û em mehf bûn” uslûbên bi vî rengî eyb û şerm in.
Xweserîtiyeke ku pergala Stalînîst lê hakime dê azadî jî nebe. Ev ne daxwaza kesên azadîxwaz e.
Ger xweserîtî bibe dê hakimiyeteke Marksîst û stalînîst bibe. Ji ber ku dixwazin vê pergalê li Tirkiyeyê belav bikin gelê me li dijî vê yekê ye.
Pergaleke ku zordestî li jinan dike dê bibe sedema bêyomî yê. Xwedê dê destûrê nede ku pergaleke wisa bi ser bikeve.
Olê wek pergaleke nebaş û tevlihev nîşan didin. Em vê lîstika şeytan xerab dikin.
Ger rûyê ronak ê Îslamê nebûya dê kom bi kom Misilman tune bikirana. Dîtina wan a hêla nûjen a olê wan ji tunekirinê dûr dixe.
Bila her mirov di her fersendê de bi hincetekê ve qala hezkirinê bike.
Bila her kes hînê him nivîsîn him jî peyvîna hezkirinê bibin. Werin em hezkirinê binivîsin û bipeyvin.
Qerentîya kesekî ya bihuştê tune ye. Ev jî xweş exlaqbûna me pêkan dike. Dibe sedema xweş exlaqbûnê.
Bila genc şûna zupetiya tim çîrkîn, xweşikîyê bigerin. Bila şîrîn bipeyvin, bila xwe hînî xweşikîyê bikin.
Ew modaya zupetiyê ya di nav gencan de gelekî çîrkîn disekine. Bêhûde xwe qirêj dikin. Tinaz û qerf kirin hîç kêr nayê.
Di nava dema bêdawî kin de, dema bêdawî hatiye jîyîn û kuta bûye. Divê mirov li ser vê baş bifikirin.
Dojeh bi zombîyên ku çav hene nabînin guh hene nabîzin ve tije ye.
Bengî hestekî taybet î mucîzewî ye. Divê bi parastina îman, saxî, namûs û jiyana civakî ve mirov werin hezkirin.
Şadkirina mirovan tiştekî gelekî tamxweş e. Diyarî kirin xweşikiyeke mezin e.
Gelek keçên xama li jiyanê xwe tenê hîs dikin û xema pêşeroja xwe dikin. Divê mirov tirsa pêşerojê bona wan ji holê rake.
Werin em hezkirinê binivîsin û bipeyvin.
Kîn, nefret û şerûdî mirovan dikuje. Dil hember vê berxwe nade. Heznekirin bona laş jahr e. Qûtê hucreyan hezkirin e.
Yekîtîya Îslamê bona Misilmanan mijarek gelekî girîng e. Ger wek taktîkî be jî bilêvkirina nexwastina wê kêrî Misilmanan nayê.
Netewek bi îmanê bi huner, zanîn û perwerdeyê ve xweşik dibe. Rê, pir û bendav têra xweşikbûna miletekî nake.
Ola Îslamê olek geş, xweş û şad e. Dema ku paşverû destên xwe ji Îslamê vekişînin, dê Îslam bibe desthilatê cîhanê.
Paşverû dixwazin hemû cîhana xwe ya tarî û qirêj bavêjin ser Îslamê. Bila ew tarîtî ji we re bimîne. Berdin bila xweşikîya Îslamê belav be.
Sûnî Şiîyan, Şiî Sûnîyan bi averêbûnê ve sûcdar dikin. Yên averêbûyî kesên ji Misilmanan hez nakin in.
Ez parastvanê mirovên hezker û jidil im. Netewperwerîya nijadperest di Quranê de nîn e. Kî li hezkirinê bigere ez wî/wê hez dikim.
Yên bawer dikin ku dewleta ku PYD ava bike dê bibe dostê Amerîka û Îsraîlê xwe bi xwe dixapînin. PYD nabe dostê Îsraîlê jî Amerîkayê jî.
Gelê Amerîkayê jî Îsraîlê jî gelekî xweşik û xûyşîrîn in. Em li dijî polîtîkayên tundrev ên dewletên kûr in.
Xwedê tenê ji bendeyên xwe hezkirina wî dixwaze. Dibêje ji min hez bikin û hûn jî aram bin. Xwedê kêfxweş dibe ku dilê me têkeve wî.
Parastina bombeyên varîlê bêexlaqîyek mezin e. Pejirandina bombebarankirina jin û zarok û extîyaran bêwijdanî ye.
Avabûnên wek PKKê li nav civakên bêvîn bêhewl û bêhêz xurt dibin. Ji ber vê yekê, divê gelê me biryardariya xwe nîşan bide.
Dayîna perwerdeya Darwînîst a şev û roj, tê wateya geşandina agirê terorê.
Dewleta kûr a Amerîkayê li Rojhilata Navîn tundiyek wisa mezin pêk anî ku, wan sepandinan tundiyek mezintir derxist hole.
Ti wateya sekinandina cenazeyên YPGyîyan tune ye. Bila demildest werin definkirin.
Avahîyên bilind bona derûnîya mirovan ne baş e, divê bajar ji xanîyên xwedî baxçe pêk werin.
Evîndarîya jinekî weke evîndarîya Xwedê mumkûn e. Bi zanebûna tecelîya Xwedê hezkirin, hezkirina rasteqîn e.
Ger tu dikarî jinekî mîna hewandina kulîlkan bihewînî, evîndarê wê be. Jin ji kesê li hember xwe îman teqwa û exlaqê baş dixwaze.
Mirovê destê wî/wê li xwîna Misilmanan gerîyabe dê heta hetê di dojehê de bimîne. Yê ku li dijî DAÎŞê têdikoşe bila bi îlm û îrfanê bike.
Em gelekî ji Kurdan hez dikin, em ê bi hev re li çîyan deng û daholê goveng bigerînin, sifreyan vekin. Em destûrê nadin PKKê.
Cîhan pergalek wanî di qalikê xwe de, ji muzîkê, ji hunerê, ji xweşikîyê û ji şadiyê dûr qebûl nake. Exlaqê Îslamê wiha nabe desthilat.
Gelek mêr wisa zanin ku ew bo rêvebirana jinan peywirdar in. Jin zêdetir hişmend û raman kûr in.
Bi hatina Mehdî ve dê dostanî, hezkirin li cîhanê bibe karê sereke. Dê hemû çek ji holê rabin, dê hemû şer û pevçûn biqedin.
Dîtina jinan wek sûcdarê pêkan yek ji wan şêweyên têgihîştîna paşverûyan a Îslamê ye.
Misilman ango mirovê herî bikalîte herî paqij û baş. Misilmantî ne ew pergala tundrew ku paşverû qal dikin e.
Muzîk xweşikî ye. Di hemû gerdûnê de pêlawazî (rîtm) heye. Giyan ji rîtm û muzîkê kêf digire.
Paşverûtî, nedêndayîn û bêçêjîyê wek lazimiyên olê fem dikin. Ev ne pêwîstiyên olê ne. Ol bedewtirîna her tiştî ye.
Di bihuştê de nîgar, muzîk û xweşikî heye. Xwedê ji me dixwaze ku em bi îman û hiş ve cîhanê jî wek bihuştê bikin. Bawermend dojehê naxwaze.
Dema muzîk, xweşikî, şadî hebe îmana hin paşverûyan zehîf dibe. Ne normal e ku dema muzîk lêdikeve mirov Xwedê jibîr bike.
Ger baş bala xwe bidin, dê bihuşt di serê wan de diyar be. Kesên ku pergala cîhanê baş fem dikin bihuştê jî baş fem dikin.
Divê Misilman gotina Xwedê bawer bike. Dibêje ez ê yên baş têxim bihuştê. Xwedê ji soza xwe venagere. Mumîn divê tam bawer bike.
Perçebûna Tirkiyê tê wateya avabûna dewletek komunîst, û tê wateya qutbûna navbera Tirkiyê û alema Îslamê . Em vê yekê nahêlin.
Gotina ku dê Tirkiye bi federebûnê ve mezin be ji derî aqil e. Tirkiya Mezin wiha nayê avakirin
Avakirina dewletek komunîst li herêmê, hedefgirtina hemû alema Îslamê ye. Ger kesek bihemikîne dê poşman be.
Ger kesên li hember dewletê dijminiyê dikin, çalakîyan dikin hebin, divê bi qanûnan bên girtin û bavêjin girtîgehê. Paşguh nabe.
Terikandina canê me birayên me yên Kurd bo PKKê ne tiştekî ku wijdan qebûl bike ye.
Ew kesên ku dibêjin hela em perçekirina Tirkiyê biceribînin gelo çi be, dê poşman bin, kevir li ser keviran namîne.
Ji ragihandina serxwebûnê ya Barzanî Tirkiye aciz nabe. Barzanî mirovekî mazlûm û efendî ye. Bila piştgiriya gencan jî dewam bike.
Xwedîderketina gencên Kurd a Barzanî baş e. Em dixwazin Kurd azad û aram bin. Em dijî perçebûna Tikriyê ne.
PKK bo ku Amerîkaya kûr piştgiriya wan dike bila bêhûde dilşad nebe. Rewşa wan komên li Nîkaraguyayê û hwd ku dihatin destekkirin li hole ye.
Bila gelê sîvîl temamî ji Kobanî derkeve. Li herêmê hîştina gelê sîvîl zulm e.
Xwedê ji me samîmîyetê dixwaze. Dibêje ger em jidil bin dê exlaqê Îslamê bibe desthilatê cîhanê.
Bi ti awayî derdê Tirkiyê ku li ber Amerîkayê şîrîn be tune ye. Bila ti kes kujeriyê teklîfî Tirkiyê neke.
PKK û dewleta kûr ji nêz ve di nav hev de ne. Îroj jî ev bihevrebûn aşkere ye.
Gelek dewletên Misilman hîn kirine ku miletê Misilmanan şehîd bikin. Tirkiye teqez hînî bêexlaqîyek wilo nabe.
Bi aşkere xuya dike ku kujeriya li Sirûcê karekî ku Amerîkaya kûr, dewleta kûr û PKKê bi hev re organize kirîye ye.
Dibe ku li hember Barzanî û malbata wî suîqast were kirin. Bila Tirkiye alîkariya parastina Barzanî jî bike û lê xwedî derkeve.
Amerîkaya kûr dixwaze li herêmê dewletek komunîst ava bike. Vê modelê tim dixwazin. Komunîstan ewilî xurt dikin piştre jî diçewisînin.
Gelê herêmê oldar e. Bi ti awayî fikrên qirêj û rihê kujeriyê yê PKKê napejirîne. Ji ber vê yekê bila hîç dilê xwe berşoşkî nekin.
Bi bombe û çekan mirov nayên aşkirin. Bi xwînê, kujerîyê û kuştinê ve têkoşîn nabe. Têkoşîn tenê bi ramanê dibe.
Ger hûn ewilî gencan wek Darwînîst mezin bikin, piştre jî terora Marksîst-Lenînîst tê. Divê şaş agahkirina gencan bisekine.
Çek û bombe lîstika şeytan e. Şeytan tim dixwaze xwîn birije. Mirov ne bi çekê bi ramanê tê qanîkirin, ger qanî nebe rêz lê tê girtin.
Neşadkirina zarokekî biçûk î Sûrî bêwijdanî û heznekirineke mezin e.
Tişta herî bibandor a ku li hember çalakiyên kolanan ên PKKê were kirin, girtina wan çalakvanan e û darizandin e.
Amerîkaya kûr hînî kujeriya xwe bûye, wisa hedizane ku dê Tirkiyê jî bi DAÎŞê re bide şerkirin. Ew baweriya gelê me nizane, em nahêlin.
Dema ku em dibêjin bila Darwînîzm bê sekinandin, em dibêjin bila Darwînîzm firehtir bê vegotin lê belê bila bersiva wê jî bêjin.
Kêrî ti kesî nayê ku şêweyên wek torosa spî ku helwesta dewleta kûr a berê tîne bîra mirov bikar bînin. Teqez divê tenezulê vê yekê nekin.
Ew kesên hêvî dikin ku Hîvik û Xaç şer bikin xwe dixapînin. Îsevîyên jidil û Misilman dê tifaq bikin, dê exlaqê Îslamê bibe desthilatê cîhanê.
Egîdên me ji bo welat gel û ala me canê xwe didin. Ji me bawer dikin, dê û bavê xwe li pey xwe dihêlin. Parastina wan peywira me ye.
Xwedê bi awayekî bêhempa rindik e, qedera ku ew divê jî rindik e.
Îlaca tundî, reşekujî, anarşî û zêdegavîyê Mehdîyet e.
Xwedê dibêje ger hûn ji min hez bikin ez ê jî ji we hez bikim. Çi teklîfek xweşik çi nîmetek mezin e.
Tolhildana Xwedê ya ji nankoran, ji edalet, xweşikî û ji hişê mezin ê Xwedê ye.
Dojeh cîhê wan kesên ku li evîna Xwedê îxanet kirine ye. Bihuşt jî mekanê wan kesên ku bersîva eşqa Xwedê bi eşq didin e.
Bikaranîna semyanê (ewrengî) şêweyeke teblîxê ye. Dema ku Melîkeya Sebeyê ewrengiya qesra Hz. Silêman dît îman pê anî.
Dema ku dibêjin Quran nayê femkirin, wê hingê deriyê xurafe û şirkê heta dawiyê vedikin. Quran aşkere, fembar û têra xwe ye.
Dibêjin “Tengasîyek mezin çêbû”. Na, hikmetek çêbû. Tu hikmetê fem nakî.
Muşrîk civateke wisa ne ku olê bikar tînin, xwe wek oldar nîşan didin, fîtne derdixin, hesûd in û bindestan diçewisînin.
Ew axavtinên xweşik ên muşrîkan ne girîng e. Ya esas alema wan kîndar û hesûd e. Divê gorî wê were hilsegandin.
Her mirov dikare bi awayî fikrî her tiştî biparize, lê nikare pêk bîne, gefan li gel bixwe, guleyên tacîzî bireşîne û nikare mafyatiyê bike.
Bila ji bo ewlehiya Tirkiyê tevdîrên pêwîst bên hildan. Em naxwazin ku komunîzmê bispêrin dayîkên me birayên me Kurd.
Em ji PKKê re nabêjin tu çima bûyî komunîst, em dibêjin çima tundiyê dikî, çima nahêli fikrên cuda jî bên vegotin.
Hebûna herêmek Kurdan Tirkiyê aciz nake, ya ku Tirkiyê aciz dike li herêmê avabûna pergalek komunîst a zordest e.
Kufur bi ti awayî biser nakeve. Heq dê teqez biser keve. Temenê decalîyetê 40 sal e. PKK tevgerek decalî ye, temenê xwe dîtîye.
Em Başûrê Rojhilat a azad dixwazin. Em dixwazin ku zordestiya PKKê li herêmê li ser birayên me Kurd rabe.
Barzanî mirovekî durist e. Kurd jî wî hez dikin. Kurd hişmendiya Cemîl Bayik a komunîst û Stalînîst hez nakin, lê Barzanî hez dikin.
Em Kurd, Tirk û Ereb dê hemû di nava Misilmantiyê de bihelin. Em hemû birayên Misilman in.
Ger destkevtinek hebe, ne ya Çerkes, Laz û Kurdan e, ya Tirkiyê ye. Ne tenê ya herêmekî pêwîstiya hemû Tirkiyê bo demokrasîyê heye.
Ya ku li herêmê kuştin fêrî komên din kiriye PKK ye. Tundiya ku wek şêweyekî digirtin li wan vegeriya.
Êzidî, Kurd, Tirkmen û Ereb her kes ji zordariya PKKê bêzar bûne. Li dijî PKKê têkoşîna zanistî bo her Misilmanî ferz e.
Ger xwe tam bispêre Xwedê ji bo kesên bawermend tirs tune ye. Kesên tewekul nakin tirsa herî mezin dijîn.
Ger mirov bihuştê rûbarû bifikire dê rûbarî fem bike û dê bawerî jî rûbarî be. Ger xwe baş bide ser û ji Xwedê bixwaze bawerî zelal dibe.
Mirov xwe tam naspêrin Xwedê. Gelek ji wan dema ku kêrî berjewendiyên wan neyê ji olê dûr dikevin.
Xwedê dixwaze ku Misilman axretê baş bifikirin û tewekul bikin. Ji bo wan kesên ku li ser baş difikirin rasteqînî vedibin.
Ger mirov Xwedê baş hez bike û pê biale asoya wî/wê vedibe. Her mirov xwedîyê zanyarîyên rûbarî ye, zanyariyên baş jî bi teqwayê ve dibin.
Zanyarî û bawerîyek baş bi rihekî jidil ve tê bidestxistin. Divê bawermend ewilî nîşaneyên hebûna Xwedê bi baldarî bifikire.
Erênî û jidiliya ramankirinê gelekî girîng eger mirovek tenê jiyana pîrehevonekekî binêre dê bêşert û bêmerc bawer bike.
Her mirov tenê di hundurê mêjiyê xwe de dijî, nikare derkeve derve. Mal û kulîlk û yat û maşîne û kinc hemû di hundurê mêjî de tên afirandin.
Hin mirov wisa zanin ku ger bawer neke jî tiştek nabe. Berî her tiştî nankoriya nîmetên Xwedê dikin, berdêla wê jî heye.
Bêhna ku Xwedê daye hildidin, dîmenên ku Xwedê nîşan daye dibînin, heza ku Xwedê daye dikin lê belê naxwazin Xwedê bibîr bînin.
Zanist rêya femkirina hunera Xwedê ye.
Misilmanên ku kemaliya ezmûnê fem dikin, dilgeş dibin. Dijwarî dibe para her kesî lê belê dijber vê tênagên. Bawermend jî rêya xwe didomînin
Ew kesên ku dibêjin Kurd û PKK heman in, Kurdan baş nanasin. Şêweya PKKê ya bêxwedê û jiyana exlaqî ya Kurdan jev cuda ne.
Ez dostê Kurdan im, dijberê PKKê me. Ustadê min Kurd e. Kurd ango nûr . Ya qirêj PKK ye.
Di orjînala Îstîklal Marşiyê de ji bo gelê me tê gotin. Ya ku tê armanckirin miletê Îslamê ye. Hemû Misilmanên Kurd, Ereb, Tirk û Çerkes in.
Îngilîstana kûr û Amerîka dixwazin ji nû ve li herêmê nexşeyê çêkin. Dixwazin PKKya komunîst xurt bikin û Misilmanan biçewisînin.
Amerîkaya ku li herêmê PKKya komunîst xurt dike hay jê nî ne ku belayek çawa hildide serê xwe. Bi destê xwe canewaran dihewînin.
Ger Îran aşkere an jî veşarî bi Barzanî re pev biçe dê têkeve rêyek şaş. Serkevtî jî nabin, lewre bila dev jê berdin
Bila Tirkiye bi aşkere pişgiriya Barzanî bîne ziman. Dewleta kûr a Îranê bi dijayetiya Barzanî ve şaş dike.
PKK têkilî gelê Kurd ên oldar bûye. Dixwazin kesên bêxwedê û bêkesayet bikin bela serê canên me Kurd.
Kurd berbext in, torin in, xwedî rûmet in, merd in mêrxas in. Teqez ne mîna avabûneke xayîn wek PKKê ne.
Kurd dostên min in, can û birayên min in. Bila qet kesek bêexlaqî meke û PKK û Kurdan yek megire.
Nêrînek gelekî şaş e ku mirov bêje bila Misilmanên berê xwe didin tundîyê bimrin. Divê pergala ku tundiyê dertîne were guherîn, kuştin ne çare ye.
Di Quranê de zordarî nî ne. Zordarî li kesên ku naxwazin bibin misilman, nimêj bikin an jî oldar bin nayê kirin. Wê hingê munafiq dibin.
Divê yektakirina Barzanî neyê paşguhkirin. Divê Tirkiye di vê mijarê de helwestek aşkere nîşan bide.
PKK hîç kesekî dijberî xwe naxwaze. Li pişta propagandaya li dijî Barzanî jî ev daxwaza PKKê yekdesthilatî heye.
Kurdên oldar, Ereb û Tirkmen hemû li ber hedefa PKKê ne. Bila Tirkiye gelê herêmê bêxwedî nehêle.
Dema qala kirinên PKK/PYDê dikin dibêjin berxwedêrên Kurd. Kurd nûr in paqij in. Ew avabûneke bê dîn û bêxwedê ne, gel diçewisînin.
Ger hesabekî wan hebe hesabê Xwedê jî heye. Ger dafikek wan hebe, dafika Xwedê jî heye. Dafika Xwedê çetîntir e.
Tim gazincan dikin ku Misilman me tarûbar dikin, ger bertekek xurt, xwedî kesayet û xwedî wîjdan nîşandin, hêza kesekî têra wê nake.
Xwedê di Quranê de gelekî bal dikêşe ser nûwazeyên xuluqandinê yên gerdûnê. Li ser cîhanê perdeyek heye, ger ew rabe dê her kes şaş bimîne.
Li derve deng tune. Lê di hundurê mêjî de deng heye. Mêjîyê ku ji deng çê dibe ne mêjîyê ku ji made çê dibe ye.
Xwedê dibêje derûdorên xwe binêrin û îmanê pê bînin. Divê mirov nûwazeyên ku Xwedê afirandine binêre û biramîne.
Mirovê ku balder li derûdorê xwe binêre dê bo îmana kûr nûwazeyên bêhempa bibîne.
Misir, Iraq û Sûrî, her der bûya gola xwînê. Hin alim hê dibêjin “li ku dijwarî heye, decalîyet li ku ye?”
Dema ku dewletên rojavayî piştgirî bidin tiştekî, bi awayekî hişk hezanin ku ew yek rast e. Hîç nafikirin gelo Xwedê çi dibêje, Quran çi dibêje.
Xwedê di Quranê de qisseyan bo ku em têkilîya wan û jiyanê çêkin dide. Gelek kes wek mijarek demborî dibîne.
Ew kesên ku îmana wan qels e, hêz û quwetê li cîhên wek Amerîka û Îngilîstanê digerin. Xwedîyê hêz û quwetê Xweda ye.
Ji ber ku ew bêçêjîya ku ji mirovên paşverû tê, dijî hebûna mirovan e, mirov ji rûyê paşverûyan ji Misilmanan sar dibin.
Tişta ku jiyanê rengîn û xweşik dike kalîte û estetîk e. Çêkirina rê, avahî û piran kalîteya jiyanê bilindtir nake, huner û estetîk dike.
Bila muzîk, huner û peyker hebin. Bila xort û xama baş li xwe binêrin. Bila her der wek hunergehan be. Wê demê dê hemû cîhan Îslamê hez bike.
Divê kuçeyên dewletên Misilman mîna baxçê gulan bin. Divê her der paqij û nûjen be. Divê geşîya nûjentîyê li kuçeyan xuya bike.
Divê teqez darvekirina Mursî were sekinandin. Em bi israr bangewaziya pêşengên cîhanê bikin.
Bila Duran Kalkan li karê xwe binêre. Barzanî kesekî paqij e û li gorî kevneşopîyên herêmê ye. PKK pergalek wisa ye ku gelê Kurd teqez napejirîne.
Divê Barzanî baş were parastin. Divê Tirkiyê ji her alî ve Barzanî xurt bike.
Divê Barzanî bibe desthilatê cîhên ku PKK lê ye. Ger pêwîst be Tirkiye dikare bibe garantor jî. Bila birayên me Kurd li herêmê aram bijîn.
Barzanî mirovekî oldar e û ew jî bavê wî jî gelekî êş û elem kişandine. Bi pêşengiya wî ve dê birayên me Kurd ên oldar gelekî rihet bin.
Xwedê destûrê nade têgihîştînek Îslamê ya ku serjê dike, pejmûrde, bêhuner û bêçêj e. Herî ewil Xwedê pergalek wiha binpê dike.
Dê Îslam bi awayekî nûje, şad û bo huner û xweşikiyê vekirî derkeve. Dê wek bihuştê derkeve.
Bo paşverûyan jî nîmet e ku Xwedê serkevtinê nade paşverûtîyê. Ger paşverûtî desthilat be, dê di tarîtîyê de hevrikîyê bikin û bixeniqin.
Heynî Îslama Nûjen, ne pêkan e ku exlaqê Îslamê bibe desthilatê cîhanê. Xwedê zordariya paşverûtîyê nake desthilat.
Gelek mirov hişê xwe nadin serê xwe. Dema mirov berê xwe dide wîjdana xwe, baqil dibe, şaşîyan dibîne û bi berve rastiyê diçe.
Dema ku mirov bi dil û can xwe li Xwedê digire, dafikên şeytan dibîne ku çawa tevdigere û tevdîran digire, wê hingê dibe serwext.
Bawermend xwe li hêrsê, hestiyariyê, kîndariyê nagire û xwe pê ve bernade. Destûr nade ku şeytan gorî dilê xwe wê/î bixijikîne.
Divê bawermend bi temamî benê şeytîn bibire û xwe bi benê Xwedê bigire.
Gelek mirov di Quranê de efûkarî, xwedî sebrî û exlaqê şirîn dixwînin lê belê bawer nakin ku were sepandin. Exlaqê şirîn hêsan e.
Xwedê naxwaze ku mirov hev biqehirin û perîşan bikin. Xwedê dixwaze ku mirov tobe bikin û sererast bibin.
Ger mirov xwe biqehirîne, ev yek ji destûrdayîna tengezariya şeytîn pêk tê. Bawermend ji dadmendî û dilovaniya Xwedê bawer dikin.
Dema ku mirov bi olê dilê xwe dişon ev yek bo wan dibe nûr. Ol nîmet e, ronahiya hiş e.
Gelek mirov wisa zanin ku ol cîhanê ji destê mirov digire, ya rast bêxwedayetî cîhanê ji destê mirovan digire.
Bêxwedêtî jiyanê, xan û manê, zarok û zêçikan dike bela sere mirovan. Ol jî her tiştî bedew dike.
Wisa zanin ku dema oldar bin, muzîk, huner, nîgar, peyker û xweşikî nabe. Di Quranê de ol ne ev e. Quran her başiyê pêşniyar dike.
Ji rûyê ola kal û bavên xwe ew e ku Îslama pak û paqij ji rûyê erdê rakin. Jiber ku ne li ser Quranê ne, Misilman li her derê tên çewisandin.
Çi tiştekî dilşewat e ku di malekî de wêne tune be û muzîk ji jiyanê hatibe derxistin. Quran pesnê hunerê dide, nîgar û peyker ne heram in.
Divê dema ku diçin mescîdan, mîna çûyîna cejnê xwe bixemilînin. Divê Misilman her gav dêhndayî û paqij be.
Xwedê destnimêjê bi ayetekî ve vedibêje, paşverû bi çend rûpelan. Olek wisa beyan dikin ku, jiyankirina wan jî ne guncav e.
Helal û heram di Quranê de aşkere ne. Di vê mijarê de xeynî Quranê pîvan tune ne.
Pirtûk yek e, helal û heram jî heman in. Ger helal û heramên 4 mezheban cuda bin, di wir de şaşîyek heye. Divê neyê paşguhkirin.
Şehwet bi nîyetê ve ye. Jin jî dikare ji mêran karîger be. Hema dixwazin li jinan zordariyê bikin. Bawermend serwext divê.
Lev hezkirina Misilmanan û wek bira jiyankirin esas e. Dema ku di navbera wan de gengeşîyek derket, divê xîret bikin û çareser bikin.
Ne mumkûn e mirov fem bike ku vê şêweya bêyom, bêhezkirin û nedilovan ji ku tînin û ewqasî jî di hundurê xwe de dihewînin.
Misilmanên ku li gorî Quranê dijîn hev nakujin. Exlaqê muşrîkandibe sedema mirinan. Jiber exlaqê muşrîkan lihev nefret dikin.
Divê dengê wan kesên ku li Başûrê Rojhilatê bi hişyariyan gefan li birayên me dixwin bi qanûnan ve bi awayekî baş li wan were vegerandin.
Heya ku li Başûrê Rojhilat zordestiya PKKê ya li ser gel neyê xelaskirin, heya ku her kes bi dilrihetî çalakiyên xwe nekir şaristanî çê nabe.
Ew hişmendiya ku gel biçûk dibîne, gelekî Kurd û oldar çewisandin. Ne mumkûn e ku mirov sedema wan a ku gel biçûk didîtin fem bike.
Nabe ku mirov şerê di navbera Misilmanan de temaşe bike û dilxweş be. Ger şaşiyek hebe, ev bi şîretan û bi desteka pêwîst ve tê duristkirin.
Hemd jî peyva hezkirinê ye. Ji hemdê Xwedê re şukurkirin, tê wateya “Xwedê ez gelekî ji te hez dikim û gelekî spas dikim”
Daxistina Xwedê ya Quranê rehmet û nîmeta Xwedê ya ji hezkirina me tê ye.
Di navê Xwedê yê Qehar de jî hezkirinek veşarî heye. Qehirandina xwe ya kufrê ji hezkirina bawermendan pêk tê.
Yên paşverû hewil didin ku heşa Xwedê wek zulumkarekî nîşan bidin. Xwedê zulmê li bendeyên xwe nake.
Ne ku bi sedan parastvanan ve li herêmê bigerî, ya girîng ew e ku her kes û welatiyên ji rêzê jî di bin ewlehiyê de bin.
Dewlet wan kesên ku bi çeka xwe gefan li gel dixwe, digire û cezayê dadî çibe didê. Ger ev neyê kirin, ne mumkûn e ku ewlehî çêbe.
Berhevkirina çekên wan kesên ku berê çeka xwe dide gel, berpirsyariya dewletê ye. Divê ev zordariya li herêmê li ser gel were rakirin.
Ew soza “temambûna nîmetan” a ku dane pêxemberan dê bi saya Hz. Mehdî û Hz. Îsa pêk were. Dê exlaqê Îslamê bi temamî serdestê cîhanê be.
Li şecereya Pêxember nefretkirin exlaqekî ku Xwedê jê heznake ye. Mirov li wan kesên zordar hêrs dibe, li hemû Benî Îsraîl hêrs nabe.
Birayên Ûsiv him bêexlaqiyê dikin dafikan çêdikin him jî xwe wek kesên salih nîşan didin, ev hişmendiya paşverûtiyê ye.
Yên paşverû nepenîtiyê û demagojiyê baş dizanin. Li rûyê te dikenin lê belê dafikan çêdikin. Di dawiyê de her car dafikên wan li serê wan diale.
Hebûnek heye ku gulê, çîlekê, pirteqalê di hundurê hişê xwe de bê bêfil bêhn dike, bê çav dibîne. Mirov vê yekê hîç nafikirin.
Xwedê dixwaze ku bê hezkirin. Em gelekî ji Xwedê hez dikin, inşAllah Xwedê jî me hez bike.
Bi bombekirinê ve aştî nayê Rojhilata Navîn. Divê Amerîka baş li pey Încîlê biçe. Di Încîlê de hezkirin heye, ne bombekirina mirovan.
Yê ku Xwedê hez dike, çîleyê jî qebûl dike. Ji çîleyê razî nebûn û tenê nîmet xwestin nabe. Cîhan cîhê çîle û perwerdeyê ye.
Ger Barzanî xurt be, doza serxwebûnê bike em ji vê yekê aciz nabin. Lê ger Amerîkaya kûr destê dirêjî Tirkiyê bike, em ê wî destî bişkînin.
Ya ku gel dixwaze, modelek oldar, mafên jinan diparêze, ronak û jidil e
Li herêmê qaşogiravî dadgehên PKKê hene gel didarêzin. Ne bi 500 parastvanan ve biçî herêmê, bi awayekî ewle jîyîna gel girîng e.
Hin kesên xwedî hişmendiya dewleta kûr bo ku Başûrê Rojhilatê teslîmê PKKê bike her tiştî dikin. Gel destûrê nade vêya.
Divê herî kêm nîvê meclîsê bibe jin.
Ruhê mirov tim hezkirinê digere. Partiya ku jinan biparêze û qîmetê bide hezkirinê dê qezencke.
Xwedê Quran bo ku mirov tengasiyê bibîne danexistiye. Îslam ola hêsaniyê ye. ger olê wek dijwarî bibîne, bi exlaqê muşrîkan nêz dibe.
Xwedê bi Îslamê ve barê li ser milê mirovan rakiriye.
Dxwedê di Sûreta Nûr ayeta 55em de mizgîn dide ku dê bîne ola ku jê hez dike bike desthilat. Xwedê nahêle paşverûtî bibe desthilatê cîhanê.
Wisa dizanin ku ger ol dijwar be, rûmettir dibe. Wisa hedizanin ku ger ol hêsan be nabe ol. Nexwe Xwedê dibêje Îslam hêsan e.
Ger Misilman piçekî jî exlaqê kufrê hilde, ev jiyana wan tarûbar dike. Îslam yekpare ye, divê di hemû merhaleyên jiyana Misilmanan de hebe.
Ger çilkek exlaqê kufrê li mirov bigere, mirov gelekî nekamran dike. Ji wê demê pêve jiyana mirov dikeve tengasiyê.
Dibêjin “Îngilîstanê sînor xêz kirine” û ber çavên xwe mezin dikin.Sînorçêker Xwedê ye. Yê cîhanê rêve dibe Xwedê ye. Xwedanê hêzê Xwedê ye.
Dilketina kufrê û ji Xwedê bawernekirin Misilmanan perîşan dike. Dibêjin em ê çawa bikin, tu nakî Xwedê dike.
Ew kesê ku kufrê ber çavên xwe mezin dike, ji Îsamê û ji Xwedê bawer nake. Rêveberên cîhanê ne Obama û Merkel e, Xwedê ye. Ew peywirdar in.
Dewlet teqez nakeve nav neçariyê. Ji destê wan kesên li hember dewletê xwedî çek in, çeka wan girtin karê dewletê ye.
Yên ku dibêjin em bidin û bila biçin, bila teqez vêya jibîrkin, kesek destûrê nade vê yekê. Ev gel teqez nahêle Tirkiye were perçekirin.
Kurd naxwazin Tirkiye perçe be. Kurd can in, egîd in, torin in. Yên ku nikarin Kurd û PKKê jev veqetîne, nikare nûr û qirêjê jev veqetîne.
Gel wisa dibîne ku dê pergala serokatiyê federasyon û perçebûnê bîne. Ev gel bi destê xwe ve rê nade PKKê, dê heta dawiyê li hember bisekine.
Xwedê gelek xweşikî, gelek bereket û gelek xêrat dide wan kesên ku wî gelekî hez dikin û bîr tînin. Ev sireke ezmûnê ye, mucîze ye.
Ger Xwedê bibîne ku nayê hezkirin zora wî diçe. Xwedê hezkirinê hez dike. Xwedê dixwaze ku bibîne tê hezkirin.
Xwedê ji me bi hezkirina Wî ve bîranînê dixwaze. Xwedê jiyanek vik û vala naxwaze. Rewnaq, hezkirin û xweşikî kêrî şanê Xwedê tê.
Ew kesê ku dibêje hezkirin ne pêwîst e, îmtîhanê jî nepêwîst dibîne. Wê demê jî jiyanek vik û vala dixwaze.
Bêyî hezkirin, dilovanî, dostanî, hevaltî û kubarî jiyankirin ne jiyan e. Pejirandina jiyanek wiha tiştekî erjeng e.
Di dilê xwe nî biçûk de nefret û hêrsek ecêp bicîh dikin. Ewqas pejirandina wan a heznekirin û nedilovaniyê tiştekî honawer e.
Ol hêsan o sade ye. Hezkirin, bexişandin, ciwanmerdî û fîdakarî puxteya olê ye. Ev taybetiyên xweşik, xweşikiyê dide mirov bi xwe.
Bi heznekirinê ve him zirarê didin xwe him jî didin derdorê xwe. Kesek jî dernakeve ku nabêje hûn çima wiha dikin, hûn çawa wisa dijîn.
Dema ku rexneyên aqilane û rast tên kirin ne nêrînek baş e ku mirov bêje “çima rexne dikî?”. Rexneyên dostan nîmet in.
Bila teşeya proteînê fêrî xwendekaran bikin ku bi xwe berê çê nabe, nîşaneyên paleontolojîk hînkin. Bila ew bi wîjdanên xwe biryar bidin.
Hemû welat ramanên ku Xwedê înkar dikin bi 5-6 waneyan bi awayekî aşkere hînî genkan dikin, ev yek felaket e.
Oldariya hişmend û jidil girîng e. Pêwîst e ku hişmendiya oldariyek wiha bidin genkan. Di berovajî de kêşeyên civakî derdikevin.
Di nav kelepora nîvco de bi hişmendiya kevneşop ve birêvebirina rewşê ne şêwazek baş e. Divê oldariya durist û jidil were pêşxistin.
Heta ku ezmûn nebe, ti wateya cîhanê namîne. Pêxember jî gelekî berfireh hatin ceribandin. Dijwariya ezmûnê kûrahiyê dide îmanê.
Dema ku HDP ket meclîsê, tişta ewil a bike, alîkariya Ak Partiyê bo serokatiyê ye. Çimkî dizanin ku ev pergal dê federasyonê bîne.
Tiştên ku gel aram dikin ne tenê rê û pir in. Gel kalîte, huner, zerafet û ewlekirina dadê dixwaze.
Gîhandina mirovên xwedî kalîte, gîhandina oldarên xwedî kalîte mijarek jêveneger e. Em ji hukûmeta xwe tika dikin ku bo vê mijarê balder be.
Dixwazin îlla Barzanî bibe dujminê Îsraîlê. Çima teqez dujminî bê kirin? Tu dikarî yên şaşîyê dikin rexne bikî, çima dujminatî hebe?
PKK xayîn e, qeleş e. Dibe ku Barzanî bikujin. Divê ji bo parastina Barzanî zêdetir baldar bin.
Ya ku me aciz dike ew e ku dê pergala serokatiyê federasyonê bîne. Kesek bi aşkere qerentî nade ku destûrê nedin federasyonê.
Gihandina ciwanên bi îman, xwedî exlakeke baş û ciwanên pêbawer jib o hemû Tirkiyeyê girîng e. dive di vê mijarê de xebateke taybet bê kirin.
Îman biçe ku li wî derê rintir û baştir dike. Bêîmanî jî biçe ku dê li wî derê nexweş bike.
Dive ciwan hînê başiya fikirîna bi wîjdan û samîmî bê kirin. Divê heta dawiyê pêşî li ber samîmiyetê bê vekirin.
Bawermend dibin kêm bin jî, li hember yên înkar dikin biser dikevin. Bawermendên rasteqîn teqez serkevtî ne. Yên baş binêrin vêya dibînin.
Ne mumkun e ku bêjî Ocalan cuda ye Qendîl cuda ye. Ji yek navendê çi bê gotin wêya dikin.
HDP pergala serokatiyê destek dike û dê desteka xwe jî bidomîne. Çimkî Ocalan serokatiyê dixwaze, ji xeynî gotina Ocalan tiştekî nakin.
Gelek reng û çandên xweş û xas ên Çerkes, Kurd û Lazan li Anatoliyê heye, divê bo parastina hemûyan tevdîr werin girtin.
Ger li Tirkiyê kesek hebe ku bêje em Kurdan naxwazin, em ê bi mirovahiya wan têkevin şikê. Ev nêrînek gelekî qirêj e.
Kurd û Tirk hemû birayên me aştiyê dixwazin, lê belê PKKya ku di dest de çek heye, behsa aştiyê bike qîmeta wê tune ye. Ew aştiyê naxwazin.
Cîhanê hezkirin jibîr kiriye. Hema dibêjin em demildest sîtolan bişînin, rahijin çekan. Kesek nabêje em bi hezkirinê nêz bin.
Ji kelepora kufrê dûrketin, hişê mirov paqij û zelal dihêle. Gelek însan nikare bi temamî ji nirxên kufrê dûr bikeve. Ji ber wê, hiş nepaqij e.
Xwedê dizane, dibe ku aniha him Îsayê Mesîh û him jî Mehdî li rûyê erdê ne, lê meriv hay jê nîn in, Xwedê bi hikmetekê mirovan jê dûr dixe.
Divê Quranê ne bi zimanekî tênagihê û lez û bez bixînin, ya baş ew e ku mirov hikmeta wê bifikire û bi şiklekî femkirî bixwîne.
Yê ku cudahiya mezhebî û zordarîya ji vê cudahiyê der tê ji holê rake Îmam Mehdî ye.
Dujminiya kesekî/ê bo mezheba wî/ê bêexlaqîyek gelekî mezin e.
Divê ji her tiştê ku Tirkiyê diwestine birevin. Ger hewayek hezkirin, dostanî û biratiyê hebe, bo Tirkiyê feyde dike.
Ger rêxistinek terorê li pişt HDPê be, di wan mercan de hilbijartin nabe. Heta PKK bi dadî neyê rakirin, hilbijartinek adil nayê kirin.
Ti wîjdanek qebûl nake ku heta ewlehiya mêvanên me yên Surîyî neyê çêkirin, bên şandin.
Xwedê dixwaze ku gelekî bê hezkirin. Dema ku mirov hîç Xwedê bibîr neynin, zora Xwedê diçe.
Kesê ku dixwaze alema Îslamê rizgar be, teqez li dij perçebûnê disekine. Bila ti kes vî gelî neceribîne, dê hezar car poşman be.
Ya ku esas em ji Demîrtaş payîn dikin, li dij perçebûnê helwestek biryardar nîşan bide. Mijara girîng ev e.
Bila Demîrtaş ji %100 garatiyê bide ku welatê me nayê perçekirin, dê gelê me gist piştevaniya wî bike. Lê belê em nahêlin perçe be.
Demîrtaş tim û tim îdaya suîqestê tîne rojevê. Dema ku îdayek wiha heye, xemsarî nabe. Divê tevdîrên ewlehiyê xurttir bibin.
Ger Barzanî azadiyê dixwaze, Tirkiye ji vê yekê aciz nabe. Em di nava Tirkiyê de perçebûnê naxwazin.
Yê xurt e û mezin Xwedê ye. Mirov acîz e û xizan e.
Xwedê leşker û polîsên me bisitirîne, aramî têxe dilê wan, tirs têxe dilê dijminan û dijmin helaq bike.
Heya ku li dibistanan perwerdeya ku dibêje Xwedê tune ye bê dayîn dê dawî li tûndî û terorê neyê.
Eger tu Darwînîzmê wek zanist nîşandî û dû re jî qala dîn bikî dê bandora wê olê nebe. Divê zanist bi awayekî rast bê vegotin.
Çekên ku Rojava dan YPGê li dijî Tirkiyeyê tên bikaranîn. Divê Tirkiye li dijî vê yekê bêdeng û wek temaşevan nesekine.
Dibêjin ku aştî hatiye Rojhilatê Başûr, ti kes nikare biçe Rojhilatê Başûr xebatên çandî bike. Herêm ji dest çûye, hêj qala xweşikiyê dikin.
Divê li hember PKKê rasteqîn û hişmend tev bigerin. Bi nedîtina rastiyê ve û bi paşguhkirinê ve siyaset bi pêş ve naçe.
PKK sîh sal e di nav şert û mercên çetin de li çiya ye, ne ji bo aştiyê ye ku hin kes wisa bilêv dikin, ji bo preçekirina Tirkiyê ye, dev ji vê yekê bernade.
Em ji bo oldariyê tî û birçî ne. Ol tê wateya xweşikiyê. Em bo dostanî, biratî, qencî û hezkirinê dijîn.
Giyanê mirovan bo hêrsê jî bo hezkirinê jî guncav e. Bo girînê jî bo kenê jî guncav e. Divê şûna hefretê hezkirin were bijartin.
Îslam heq e, li ser pêyan dimîne lê belê pergalên zordariyê her gav winda dibin. “Tişta batil windabûyî ye” ev gotina Xwedê ye.
Kesê zordariyê digere, zordariyê heq dike. Ger tu zordariyê, belayê, xwînê bidî pêş, bela yê te bixeniqîne. Ger tu bi hezkirinê ve nêz bibûya, dê hezkirin ê bihata.
Dera ku ol lê serbest be, bereket tê wî welatî. Dema ku li Tirkiyê ol serbest be, dê nûr û bereket were Tirkiyê.
Navê pergala ku bi raman û hezkirinê ve derketiye mehdiyet e. Navê pergala tund û tirsê jî decaliyet e.
Ger tu zordariyê fêrkî, ew ê jî zordariyê bike. Dilovaniyê, hişmendiyê, axavtinê, rêbazên qanîkirinê, delîlên zanistî fêr bike. Ji her tiştî zêdetir, hezkirina Xwedê, xofa Xwedê hîn bike.
Em dijî çekan in, em dijî xwînê ne jî. Em dijî fîşengan in. Em bêhna xwînê, barûdê naxwazin. Bila hawirdor wek gulan bêhn vede.
Ger tu wek Ûsiv bî, dê Xwedê Zulêyxayê bişîne ba te. Nexwe li çolistanê gerînê ve nabe.
Nebûna hezkirinê, mirinê tîne, êşê, azarê, bêbereketîyê, bêyomiyê tîne. Ti tiştekî din nayîne.
Li cîhê ku hezkirin tune be, têkçûn heye. Li cîhê ku hezkirin nebe, bêexlaqî heye.
Ez bi çekan ve guherandina ramanan qebûl nakim. Ez di wê baweriyê me ku divê bi ramanê ve dijî PKKê têkoşîn were kirin.
Her misilman neteweperwerê Îslamê ye. Ez ne nijadperest im. Ji bo min Kurd, Laz, Çerkes hemû wekhev in. Mezintî bi teqwayê ve ye.
Bila Amerîka radestî Xwedê be, bila perwerdeya Darwînperest-Madepereset rawestîne. Dema ku amerîka oldar bû gelekî zengîn bû, dema ku dest ji oldarîyê berda, feqîr bû.
Ez çima xwişk û birayên xwe Kurd hez dikim? Jiber ku exlaqê wan xweş e hez dikim. Ez ti kesî ji bo netewa wî hez nakim, ez bo teqwaya wan hez dikim.
Kurd, pîroz in, qedirbilind in, oldar in, kubar in. Kesên paqij in. Dema ku dibêjin Kurd, ez dizanim ku ez ê bi kesekî/a kubar re rûbirû bim.
Ger em hezkirina mirovan hêvî bikin, dibe şîrk. Divê em bi hezkirina Xwedê ve hez bikin.
Xwedê bala me veke, bi xwe ve girêdanê û tenê Cenabê Wî hezkirinê nesîbke. Kêmasiya baweriyê gelekî xeter e, Xwedê bisitirîne.
Wextê ku belayek hat serê mirovan, divê nebêje ku dijî min qewimiye, Di wê de teqez xêrek heye. Xwedê bo ku vegerîne xwe pêk tîne.
Xwedê dîrokê birêve dibe û di guherandina dîrokê de hin qûlên peywirdar hene. Ew qûlên nepenî di guherandina dîrokê de ji aliyê Xwedê tên îlhamkirin.
Mehdiyet ne proje ye. Rasteqîn e. Ne guncav e ku em Mehdiyetê ji qederê derxin, dê teqez bibe.
Em ê Başûrê Rojhilatê jî wek Parîs, wek London bikin û em ê hêjatir jî bikin. Em ê bi destûra Xwedê vê lîstika qirêj xirabkin.
Di Îtihadê Îslamê dehezkirin, dilovanî, dostanî, biratî qencî û bereket heye. Hembêzkirina hemû cîhanê, bo başiya hemû kesî xîretkirin heye.
Di nava ramana PKKê de dilpakî, dilovanî, hezkirin tune ye, xofa Xwedê, hezkirina Xwedê tune ye, zanistî û huner tune ye. Tenê tundî û tirs heye.
Di zimanê hezkirinê de canzerî tune ye. Bi israrî aştî, bi israrî hezkirin. Heta dawiya emrê xwe dê aştî û hezkirinê biparêze. Ev yek ferz e.
Rîsaleyên Nûr berhemên dilrihetkirî ne. Kesê ku Rîsaleyên Nûr ji sêrî heta dawiyê bixwîne digîhêje. Nêrîna wî/wê rind dibe, bi çavekî xweş li cîhanê, li bûyeran, li mirovan dinêre.
Di cudahiyê de rehmet na, zulmet heye. Misilman dê bibin yek. Hemû ayetên Quranê ji bo yekîtî û bihevrebûnê ne.
Bindest ti carî winda nakin, hevalbendên Xwedê dê bi serkevin. Dijminên Xwedê dê têk biçin.
Oldariyek aqilane girîng e. Misilman ji xurafeyan naxape. Quran têr dike.
Xwedê hin hişyariyan dişîne ku mirov Wî bi bîr bixe, lê belê ev yek înkarkirina gelek mirovan ji zêdetir dike.
Li Tirkiyê ji hêla huner û kalîteyê paşveçûn çêbû. Ev talûkeyek mezin e. Divê Wezareta Kalîteyê ava be û piştgiriya kalîteyê were kirin.
Sedema ku em ki dijî serokatiyê ne ew e ku dê dêrî li federasyon û perçebûnê veke. Federasyonbûna wek Meksîka perçebûn e.
Gelekî girîng e ku mirov kesên durust bigîhîne. Desthilatiya exlaqê Îslamê û Yekîtiya Îslamê ne bi siyasetê, bi îmanê ve dibe.
Bo desthilatiya exlaqê Îslamê, rêya herî xweş, belavkirina hezkirina Xwedê û rastiyên îmanê vegotin e.
Ew kesên ku Yekîtiya Îslamê armanc dikin, nikarin bi siyasetê biserkevin. Divê çalakiya kesên Îslamê belav dikin xurtkirina îmanê be.
Di axîr zeman de heta derketina Mehdî, dê bûyerên mezin bodomin. Ji berk u derketina Mehdî nêz bûye, bûyer ê şaş bihêlin.
Bi şer û xwînrijandinê ve ti pirsgirêk nayên çareserkirin. Kesek nafikire ku bi hezkirinê çareser bike. Kaînat bo hezkirinê hatiye çêkirin
Di pergala ortodoksî ya kevneparêz de mirov her gav helwestên ecêp nîşan didin, nayê femkirin ku kengî dost in an ne dost in, ne wefadar in
Bûyîna teknîkerê ol cuda ye, bi girtina rihê ol ve kûrahiya îmanê jiyîn cuda ye. Divê armanca Misilmanan îmana kûr be
Pêxemberê me di hedîsên xwe de derbarê axîr zeman de hurguliyên gelekî hêja dide. Ev hurgulî hemû der tên. Heşa hêj dibêjin derew e.
Cîhan gorî Mehdiyetê bi rêve diçe. Bixwazin nexwazin rastî ev e. Ger li dij bisekinin jî rastî naguhere.
Berê, dema ku digotin Ermen, Kurd û Elewî, wek çêr dihat dîtin. Ev yek bê exlaqiyek mezin e. Hemû jî mirovên wek nûr in.
Kurd, Elewî, Zaza û gelek mirovan di rûyê hin kesên be exlaq de gelek êş kişandin. Lê belê ne tene komekî, pirsgirêkên her kesî hene.
Ya ku divê li dijî terorê were kirin teqez têkoşîna ramanî ye. Divê keç û xort ne bi fikrek ortodoksî ve, bi fikrek ronak ve werin hînkirin.
Heta ku perwerdeya Darwînîst û materyalîst were kirin, li zanîngehan kes û komên tundparêz naqedin. Çareserî guherîna perwerdeyê ye.
Gelekî şaş e ku mirov hêvî bike li ODTUyê genc xwe bi xwe biparêzin. Divê teqez hêzên ewlehiyê xwendekaran biparizin.
Operasyona ku artêşa me li dijî PKKê kiriye, gelekî rast e û di cîh de bûye. Leşkerên me nûr in. Hemû jî zarokên Hz. Muhammed ên wek nûrê ne.
Xemila herî mezin a bihuştê hezkirin e. Xwedê neke ger li cîhekê hezkirin tune be, ew der dibe dojeh. Xwedê bihuşt bi hezkirinê xemilandiye.
Gelek alim tenê gilîkirinê dizanin. Rêya ku Xwedê nîşan dide, Pêxember dibêje ango Yekîtiya Îslamê û Mehdiyetê hîç venabêjin.
Ger perçebûn çêbe, avabûna Yekîtiya Îslamê nepêkan dibe. Jiber vê yekê em li Başûrê Rojhilat destûr nadin modelek komunîst wek Koreya Bakur.
Ger em perçebûnê qebûl bikin, em di bin zulma komunîst de binpêbûna birayên me Kurd ên ku çend salan hatin çewisandin jî qebûl dikin.
Li herêmê xeynî Yekîtiya Îslamê ti çare bo miletekî tune ye. Divê Barzanî jî vê talûkeyê baş bibîne û xwe bi Yekîtiya Îslamê bigre.
Ger huner û xweşikî dernekeve pêş, giyanê nefret û hêrsê belav dibe. Kalîteyek taybet a ruhê hunermendan heye. Dîvê bo civakê bibe mînak.
Hezkirin, huner, xweşikî nîmetên herî rind ên Xwedê ne. Ji nav jiyanê derxistina van nîmetan, welêt jî cîhanê jî reşerewş dike.
Çareseriya her cure tundiyê, perwerdeya hezkirinê ye. Hezkirin xala jiyanê ya cîhanê ye, ger hezkirin nebe, jiyan nabe.
Ger şîmaneya efûkirina kujerên Mehmetçîk hebe, dê bibe bobelatek mezin. Ew yek tê wateya serbestiya kuştinê, nayê qebûlkirin.
Yê ku biryara dewamkirin an nekirina pêvajoyê bide gel e. Tiştekî ku gel nexwaze teqez pêk nayê.
Pêxemberê me mirovekî gelekî qeşeng û şemildar bû. Ew xêzkirinên bi navê karîkatur ew kesên xêzkar bi xwe ne.
Gorî serdestiya nijadê tevgerîn bêexlaqî ye. Jiber ku li Rojhilata Navîn xebatên îmanê nin e, mirov xwe nijadperestiyê digirin. Ne pêkan e.
Ne mumkun e ku li Rojhilata Navîn pergalek gorî nijadê ava be. Nijadekî saf tune ye. Em hemû zarokên Hz. Adem in.
Her cureyê nijadperestiyê nebaş e. Kurd mirovên nola nûrê ne, em serfiraz in ku bibin rêveberê me. Ramana gorî nijadê perçebûn e.
Divê Kurd, Laz û Çerkes li her deverên Tirkîyê hebin. Ne rast e Kurd Kurdan birêve biherin. Dema Serokomarê me Kurd bû, em serbilind bûn.
Geşa Demîrtaş, qedirgirtina wî ya jinan baş e, di bin bandora PKKê de bûn mirov aciz dike. Ger sîya PKKê nebe, dê bibe pêşengekî mezin.
Îslama di Quranê de hêsan e. Ya dijwar ew pergala ku paşverû derdixin, û dûrê aqil û ne gorî olê ye.
Bêhna mirinê ji pergala paşverûyan tê. Muzîk, huner, xweşikî, hezkirin û şadî tune ye. Qedirgirtina jinan tune ye. Cîhan mîna dojehê dibe.
Ew kesên ku ji jinan re dibêjin kêmhebûnbi xwe kêmaqil in. Ewên paşverû heşa radibin olê hînê Xwedê dikin.
Ji ber ku çav û rûyê mirovekî dişibe Mehdî, ew nabe Mehdî. Mehdî ew kes e ku Yekîtiya Îslamê ava dike û Hz. Îsa li pey nimêj dike.
Dema ku em dibêjin dê Mehdî olê hêsan bike, tê wateya peyçûna helal û heramên Quranê, û rakirina hukmên di Quranê de tune ne.
Îdeala me Yekîtiya Îslamê heye. Hemû alema Îslamê bin azarê de ye. Ger Tirkîye jî perçe be, Yekîtiyê ava nabe. Gunehê wê stûyê her kesî ye.
Ji ber tunebûna hezkirinê, hema hema li her welatî her kes dixwaze jev perçe bin. Em dixwazin bi hezkirin nêz bin û bi hev re xweş bijîn.
Desthilatiya exlaqê Îslamê, xelasbûna paşverûtiyê û gihîştina mirovan a aramîyê ye. Hatina şadî û xweşikiyê ye bo cîhanê.
Şaşiya herî mezin a mirovan ev e ku cîhanê wek cîhê lîstik û şahiyê dibînin. Cîhan ne ji bo jîyînê, ji bo îmtîhanê hatiye çêkirin.
Dema ku Xwedê mirovan dişîne cîhanê, li hember şeytanên beşerî û cinî bêparastin naşîne. Agahiyên van di Quranê de ji me re dibêje.
Paşverû dostaniyê, hevaltiyê, muzîkê, hunerê wek pîvana kufrê dizanin û li dij disekinin. Esas bi pîvana Quranê tê sepandin.
Bawermend li cîhanê hemû nîmetan bi pîvana Quranê, bi mertalê Quranê ve dijî. Jiber ku yên paşverû vêya aqil nakin, pişta xwe pê de dikin.
Nîmet li cîhanê para bawermendan û ehlê kufrê ne, lê belê li axretê tenê para bawermendan e. Bawermend li cîhanê bi giyanê Quranê ve dijî.
Xwedê nabêje bibin dujminê jinan, dibêje jin emanetî we, hûn jî emanetî jinan in. Yên paşverû bi awayekî bêexlaq jinan mîna talûke dibînin.
Ew kesên ku êrîşî birayên me yên Surîyî dikin, ji Esad zêdetir bêexlaqî dikin. Bêperwerî ye ku mirov êrîşî kesên xwe spartine me bike.
Xwedê ferman dike û dibêje ku Îslamê bi hikmetê bi gotinên xweş ve vebêjin. Yên paşverû jî şêweyek mirovan aciz dike bikar tînin.
Ew kesê ku dizane Xwedê her tişt afirandiye, dizane ku di bin parastina Xwedê de ye û ji tiştekî jî natirse.
Êrîşa ku li HDPê hatiye kirin, bêexlaqî û zordarî ye. Li welatekî demokratîk tiştên wiha teqez nayên pejirandin.
Îman navê berxwedana li hember wesweseyên şeytîn, li hember şik û gumanan e. Dê şikbarî her gav were û dê Misilman tim ser kevin.
Ew rewşa tirsnak a ku Alema Îslamê ketiyê, dê bi îzna Xwedê bi saya Mehdî were çareserkirin.
Bi her zimanî Quran heye, divê Qurana bi Kurdî jî hebe. Bi her zimanî çapkirina Quranê ya dîyanetê xweşikî ye.
Li Başûrê Rojhilat rewşek bizavî çê bûye, gelek sazîyên civakî û partiyên siyasî nikarin têkevin herêmê. Divê ev rewş were sererastkirin.
Ocalan ji sêrî pêve piştgiriya pergala serokatiyê dikir û ji her kesî zêdetir dixwaze. Kesên ku berovajî vê yekê dibêjin ne dirust in.
Mirov di her heyamê de hêviya xelaskeran dike, lê dema ku hin hişyarker tên, li dij jî disekinin. Kesên çaverêya Mehdî dikirin, paşê li dij dibûn.
Gorî agahîyên alimên Îslamê, dema ku Mehdî were, dê paşverû bidin pêş ku Mehdî olê diguherîne û dê li dij bisekinin.
Tê ragihandin ku dê têkoşîna Mehdî 40 salî bidome. Tê femkirin ku dê rastî gelek dijwarî û inyatan were.
Em ê tim lêgera xwe ya Mehdî bidomînin, hêj nedîtina me ya rûçikê wî kesî, xebat û xîreta me teqez naguherîne.
Xwedê ferman dike û dibêje ku guh medin muşrîkan. Yên bawermend guh nadin zordariya paşverûyan û mezinbûna Quranê vedibêjin.
Hewcedariya Tirkiyê bi aramiyê heye. Şûna ku bûyeran mezin bikin, ya baş ew e ku kesayetan aş bikin.
Divê bi dadê û qanûnan ve destê wan kesên ku li hember Tayyîp Xoce bi awayekî nedemokratîk dafikan daydinin were şikestin.
Dema ku êrîşek li ser partiyekî dibe, negirtina êrîşkeran ne tiştekî ji rêzê ye. Divê êrîşker demildest werin girtin.
Divê ew kesên ku êrîşan dibin ser HDPê û partiyên din demildest werin desteserkirin. Bila heya hilbijartinê, nûsîngehên partiyan ewle bin.
Li gelek deverên cîhanê bo tiştên gelekî beredayî pere tên serfkirin, ji pere xerckirina bo penaberan direvin, şermek mezin e.
Bila hemû cîhan dev ji bêrehmiya li hember penaberan berde. Cîhan erdekî mezin î fireh e, dikarin wan li cîhekî ewle niştecîh bikin.
Hêza ku dikare li dijî DAÎŞê bisekine Mehdîyet e. Ew bi xwe jî dibêjin heya ku Mehdî derkeve dê di vê rêyê de dewam bikin.
Piştî her şeva reş û tarî berbangek heye. Ew berbang dê bibe berbanga Misilamanan, dê bibe berbanga Îtîhadê Îslamê.
Ger li cîhanê dijwarî û tengasî nebin, îmtîhan nebe hîç wateya lêmayîna cîhanê namîne.
Yê ku xweşikiyê çê dike û derdixe holê jî Xwedê ye. Heta ku Xwedê need hezkirin, ti kes nikare hez bike.
Divê Xwedê bi awayekî coş, jidil û biryardar bê zikirkirin. Xwedê zikirê wiha ji me dixwaze. Di bîranîna Xwedê de tengsistî nabe.
Ew eziyeta ku PKK li gelê herêmê dike, manen hemû miletê me rûreş dike. Paşguhkirina vê ne rast e. Divê hemû tevdîrên dadî hildin.
Şûna ku ewqas pere bêhûde tê xerckirin, bila bînin deynê gelê rojhilatê, deynê kesên destteng bidinû alîkarê wan bin.
Ger li rojhilatê mirov nikaribin deynê xwe cêranê bidin, ew kesên ku wan kirine wî halî berpirsyar in.
Ti kes nikare li cîhê ku gel tê tirsandin û tê çewisandin, qala hilbijartinek dadmend û dirust bike.
Heyna ku li herêmê desthilatiya PKKê heye, hilbijartin kirin tê wê wateyê ku dibêjin ha herêm ji we re.
Malbata Barzanî bi eslê xwe seyîd in, ew bi xwe jî kesekî oldar e. Ger di tora wî de Cihûtî hebe jî ev yek ne tiştekî şermê ye.
Rexneyên dostan nîmet e. Noş e. Bihecîhek desthilatdaran a bîrdozî heye, ev yek bi saya xebatên me yên zanistî ava bû.
Helbet nabe ku berê xwe bidin kujeran û biaxivin. Lê belê dikarin rêyek maqûl û rasterast bibînin û têkiliyên me û Misirê baş bikin.
Ne dirust e ku têkiliya me û Misirê bi temamî qut be. Divê teqez rêyek were dîtin ku biratiya me û Misirê qewîtir be.
Misir, Lîbya, Sûrî, Iraq her dever tarûbar kirin. Tenê nekarîn Tirkiyê hilweşînin. Û em teqez nahêlin ku vê yekê pêk bînin.
Di bihuştê de gerîn, jiyana civakî, cîhên şahiyan û vexwedî hene. Di vegotina hedîsan de ev yek bi aşkere tê dîtin.
Xwedê cîhanê ji bo ku mirov hezkirina jidil bibîne û bona mirov bi xwe bibîne afirandiye. Ya ku bihuştê xweş dike jî hezkirin e.
Dewletek bi rê û piran ve aram nabe. Kalîte, huner, kubarî û qedirgirtina jinan dewletekî xweşik dike.
Taybetiya jinên li bihuştê, hebûna wan a hezkirinê ye. Dema ku hezkirin û bengî tune be, ti wateya xweşikiyan namîne.
Di Quranê de, di bihuştê de bi awayekî nûwaze hezkirina jinê tê vegotin. Paşverûbûn jî li ser heznekirina jinan ava dibe.
Sedema herî mezin a derd û belayên li cîhanê devjêberdana Quranê ye. Alema Îslamê jî ji ber vê yekê evqas êş dikêşe.
Em mirovên belengaz ên ku dixwazin Mehdî bibînin in. Dapêşa min a xocetiyê tune ye. Em hewl didin ku bibin telebeyên Mehdî.
Bawermend ne bi kesên ku Xweda, Îslam û Quran jibîr kirine û ji her tiştî bêxeber digerin re, bi birayên xwe mumîn re dema xwe derbas dike.
Di çîroka Kehfê de jî nîşaneyên derbarê masoniyê de hene. Hz. Xizir jenaninda dîwaran de hoste ye.
Di çîroka Xizir de qala zarokên jineke bî û defîneyên veşarî ên di binê dîwarekî de dike, di masoniyê de jî nîşaneyên wisa hene.
Zulkarneyn jî Silêman jî hîç demekî tundî neparastine. Mehdiyet jî ne bi şer û zordarî, bi xweşikî çareseriyan tine.
Di bihuştê de hemû tiştên ku mirov dixwazin û begem dikin hene. Maşîneyên herî lûks, kotrayên herî xemilandî hene.
Gorî asoya hişê mirovan, di bihuştê de hemû tişt hene. Dibe ku her mirov tiştên herî xweş li bihuştê bixwaze, hemû jî hene.
Dibêjin di bihuştê de kelek çawa dibe. Xwedê tiştên li vir wek mînak nîşan dide. Kesên ku keleka li bihuştê bibînin ya li cîhanê hîç emel nakin.
Mirov dojehê tenê wek agir difikire. Jixwe di dojehê de hemû tiştên ku mirovan eziyet dikin hene.
Dema ku ola ji Quranê dûr û têgihîştineke paşverû pêş dikeve, dibe sedema mirovan ku ji olê sar bin.
Dema ku em dibêjin Îslama nûjen, wisa fem dikin divê haşa Îslam were guherîn. Halbûkî Îslam bi xwe modern e xweş e. Îslam jiyana bihuştê ye.
Nîmetên bihuştê him ji bo mêran in him jî bo jinan in. Ew kesên ku wek tenê bo mêran e şîrove dikin şaş dizanin.
Xwedê tim xweşikiyê dixwaze. Dema ku xûya jinan baş be, xweşî zêdetir dike, bi xwe baş be hezkirinê zêde dike, armanc tim hezkirin e.
Di bihuştê de bawermend dê xweşikiya navê Cemal ê Xwedê temaşe bikin û dê zêdetir jî bona wê şad û bextewar bin.
Ew mirovên ku kesekî wan jê hez bikin tune ne, xwedî nefret û hesûd dibin. Li ser rûyê mirovên hezkirinê dizanin nûr û xweşikî heye.
Bi qedexeyên ku di ola me de tune ne ve, dixwazin Îslamê bikin ola merzelan. Dixwazin ku Îslamê têxin binê axê.
Sebir û biryardarî du tiştên hêja ne ku divê teqez bi Misilmanan re hebe. Taybetmendiya herî mezin a cimaeta Mehdî sebir û biryardarî ye.
Bawermend bi hemû hêza xwe ve divê jidil be. Dema ku bo tiştekî hêrs dibe, ger jidil be hêrs nabe. Dema ku îbadet dike jidil be dê baştir bike.
Di Quranê de jin her gav takemaf in, jin her gav tên parastin, her gav qedrê wan tê girtin.
Dê Mehdî jiyana olî bi awayekî herî hêsan bide jiyîn. Dê jib o mirovan barên giran neyne, dê hêsantir bike.
Mehdî gorî zanyariya giştî, ango gorî Quranê tev digere. Xurafe û tiştên bêbinî ji hole radike.
Zulkarneyn tê wateya du cenahiyê, her du sedsalan nîşan dide, him muctehîdê salên 1900an him jî yê salên 2000an îşaret dike.
Ew kesên paşverû, dema ku mirov qala xurafeyan bike bi baldarî guhdar dikin lê belê taw nadin ku guh bidin Quranê.
Em teqez destûrê nadin ku kesek destê xwe dirêjî Mescîdê Aqsa bike. Xerabûna Mescîdê Aqsa dê hinek beriya qiyametê pêk were.
Di ayetên Quranê de herî zêde bedewiya jinan tê pesinkirin, ev yek jî hêjabûna jinan û mezinbûna jinan nîşan dîde.
Çîroka Melîkeya Sebeyê ya di Quranê de derbas dibe, nîşaneya pesindana hukumdarên jin e.
Di her çîrokên Quranê de, ji bo îro, ji bo axretê hikmet û nîşane hene.
Ji bo ku hezkirinê li qûlên xwe bide îspatkirin, Xwedê çîleyê dide.Mirov bi kûrahiya ku ji çîleyê dide ser hezkirina xwe bawer dike, ger nebe ti kes bawer nake
Kurd şêr e, mêrxas e, merd e. Dema ku leşkerên xwe birîndar dibîne, wisa nahêle, digire û dibihere nexweşxaneyê
Helbet ku gel dê alîkariya leşkerên xwe birîndar bike. Ew kesên ku wî exleqê Kurdan ê baş nizane, şaş şîrove dike
Bila PKK dev ji şûmiyê berde. Bila gelê Tirk û artêşa wan baş nas bikin. Em dibêjin em nahêlin welatê me perçe be, em nahêlin jî..
Bila KCK û PKK bêterbiyatiyê nekin. Bila dev ji çeka ku dispêrin serê gel û bi zordetî partiya ku deng bidinê nîşandanê berdin.
Kurd xwedî rûmet in. Bêexlaqî ye ku mirov çekê bikute serê wan û bi darê zorê reyên wan bistîne, bi zorê pere berhev bike.
Kurd nijadekî nûrdar û oldar e. Bîrdozîya qirêj a PKKê qebûl nakin. Em zordestiya PKKê li ser Kurdan paşguh nakin
Divê Misilman her gav bêjin “xêrek heye, xêrek heye.” Bi îzna Xwedê dê pêşerojê hikmeta wê bibînin.
Her bûyera ku diqewime bi xêrekê dibe. Dema ku Xizir îşekî dike teqez hikmetê wê heye. Ji xeynî gotina Xwedê ti tişt nabe.
Kesên dijber dikarin hukûmetê rexne bikin, lê belê şêweyeke ku Tirkiyê bed nişan dide bi ti awayî nayê pejirandin.
Misilmantî geşî û şadî ye. Paşverû li ser navê Îslamê hemû şadiya mirovan jê distînin.
Li Fransayê 3 jinên bêweş bêexlaqî hatin kuştin. Ev yek lîstikeke ku bi alîkariya sîxuriya Fransayê hate kirin bû
Mirov tî car ji hezkiriyê xwe têr nabe.Di hezkirina rastîn de teqez têrbûn tune ye, di bengînî û kûrbûnê de zêdebûn çê dibe.
Kurd kesên torin û nijadpak in. Merd in, xwedî nûr û xwedî îman in. PKK kirêt e. Em ê wan bi zanîn û zanistê li herêmê têk biherin
Di pirtûkên dewletê yên fermî de ji gencan re dibêjin ku hûn di şilekan de bi tesadufî çê bûne. Ev yek hişê gencan tarûbar dike.
Sedema bobelata li Başûrê Rojhilatê perwerdeya Darwînîst û materyalist e. Bila Darwînîzm bi bersiva xwe ve were hînkirin.
Ne asayî ye ku li Başûrê Rojhilat xebatên çandî, belavkirina pirtûkan werin astengkirin. Divê li her quncikê welêt teblîx bibe.
Misilman him lêkolîn dike agahiyên xwe zêde dike him jî zanînên xwe vedibêje, her du jî bo Misilmanan îbadet in.
Xwedê ji me dixwaze ku em teqez rasteqînên îmanê lêkolîn bikin. Nûwazeyên Xwedê afirandine dibin sedama kûrbûna îmanê.
Ger wijdana Misilmanan dema ku şaşiyekî bike aciz be, ev nîşana îmanê ye.
Milkê asîman û asîtanê yê Xwedê ye. Mirov li cîhanê tenê nobedarê vî milkî ye.
Xwestina Mehdiyetê, mîzgîniya wê bereketê tîne. Li hember Mehdiyetê sekinîn bi xwe re bê yomiyê tîne.
PKK tenê bi hizrên tolhildan û rikê ve tev digere. Ji rikan har bûne. Kurdan jî hez nakin, tenê tolhildanê dixwazin.
Ev Tirkiya kevn çû, hin kesan xwe xwedî îltîmas didîtin, ew îltîmasan xelas bûn.
Hin kes wisa hîn bûne k udi heyna Tirkiya kevn de heqaret dikirin û ji wan re dima, ev êdî nabe. Kesê ku heqaret bike dê bi qanûnê ve terbiye be.
Heta ku perwerdeya Darwînîst û materyalîst dewam bike, nehezkirin û nedilovanî dê desthilat be, tundî bi dawî nabe.
Darwînîzm û materyalîzm li hember Xwedê der dikevin. Û felsefeya ku li hember Xwedê derdikeve, li hemû cîhanê tê dayîn.
Divê ne jin, divê ew kesên qedrê jinan nizanin di mal de werin girtin.
Keştina destên dirêjî jinan dibin na, ya girîng astengkirina wan destên dirêj dibin e. Heta ku perwerdeya rast nedin gencan ev tundî bi dawî nabe.
Jiber ku îfet, xweşikî û paqijiya jinan diqehirin bi hovane êrîşî ser jinan dikin. Bi perwerdeya Darwînîst ve dibin canewar
Bi PKKê re him ruhê komunîst him jî ruhê faşîst di asteke bilind de ye. Bi nêrîneke şeytanî ya nijadperest ve tev diğerin
Şeytan naxwaze tiştekî baş li mirovan bide kirin, her gav taloqiyê dide pêş. Taloqkirin dibe sedema zêdebûna kufrê
Pêxemberê me û sahabe jî misilmanên Quranê bûn. Misilmantiya Quranê Îslama rasteqîn e.
Kesên paşverû ji şeytan xapiyan û wilo bawer kirin ku Quran têra mirovan nake. Jiber ku ji şeytan xapiyan, bobelat li her deverî qelibîn
Misilman her gav şeytîn têk dibe. Lê belê şeytan gelekî zû li ser bêyîmanan bandor çê dike.
Ew kesên dibêjin hezkirin bi deme re derbas dibeî nizanin hezkirinê bi Quranê bi îmanê ve têr bikin
Têkoşîna li hember PKKê bi rawestandina perwerdeya Darwînîst ve guncav e. Divê perwerdeya dij komunîst were dayîn, heta ev nebe nabe.
Serbestberdana kujeran tê meneya nebûna tiştekî wek huquqê. Min kesek kuşt, 10 milyon îmze berhev bikin, û berdin. Ev yek nabe.
Ew kesên ku dibêjin Ocalan dixwaze çek werin berdan lê Qendîl naxwaze, dibin çoyê şer. Gelekî aşkere ye ku ev lîstok e.
Newêrekiya gelek nivîskarên rastgir zêde ye. Ji têkoşîna dijwar a li hember bêxwediyê jî bêhempa ditirsin.
Dema ku xofa Xwedê tune be wefa jî nabe, wefa tune be hezkirin jî nabe. Yek ji giliyên mirovan bêwefatî ye.
Xweşikiya ku hemû bingeha hezkirinê ava dike xofa Xwedê ye. Sebir, kûrahî, wefa tim bi îman û xofa Xwedê ve çê dibin.
Di bingeha nêhezkirinê de qelsiya îmanê heye. Ew kesên ku bi çavên îmanê nanêrin, teqez nabin xwediyê kûrahî û bengîniyê.
Jiber ku îman qels e, her ku diçe ku hêvî dike ku aram be, lê belê êş û elema wî her zêde dibe, bi wî/ê re digere.
Jiber ku bê hezkirin, bêdilovanî û bêmirovayetî mezin bûne, ji tundiya li hember jinê natirsin. Peyva ku jinan aciz bike jî nayê gotin.
PKK dibêje ez ê bi çek, top û tivinga xwe ve li herêma Kurdan bibin xwedî hêz, dê gelê me bi qanûn û dadê ve li hember spartineke wiha bisekine.
Bila PKK dev ji daxuyaniyên acizkirina gelê Tirk û ceribandinan berde. Dê dawiya dawî gelekî poşman be.
Bila tu kes bêhûde dilê xwe xweş neke, kujerên şehîdên me serbest nayên berdan, Tirkiye perçe nabe. Ev bêexlaqî nabe.
Newêrekî heram e, kêrî Misilmanan nayê. Misilman qisaweta pêşeroja xwe nake. Pêşeroja welat û niştiman girîng e.
Bila tu kes bêşerefiyê nespêre gelê me. Teklîfa ku dibêje bila Ocalan serbest were berdan û bîla federasyon were bê şerefî ye.
Ger PKK propagandaya bê ol û bê Xweda wekî dilê xwe bike û birayên me nikaribin teblîxê bikin, jîyanek wisa teqez nayê qebûl kirin.
Li Başûrê Rojhilat hawirdoreke ku welatî nikarin bigerin û PKK tundîyê dike heye. Divê ev polîtîkayên teslîmbûnê bi dawî bin.
Hemû pereye cîhanê diçe çekan, piranîya mirovan di tunebûnê de dijîn.
Bengînî gelekî li jinana tê, tişta ku jianan azad dike bengîn e.
Bersiva tundîyê ne tundî ye. Divê bi hişmendî bi şewqetî hewl bidin ku mirovên bi fikrên din werin rizgarkirin.
Rêya ku dê were sepandin hezkirin, şewqet û aqilê Quranê nîşan daye ye. Li cîhê ku Quran ne desthilat e, tundî desthilat e.
Xwedê hemû cîhanê bi berve Mehdîyetê dişîne û kesek jî nikare bibe asteng. Gelek însan jî hay ji vê yekê tune ye.
Xwedê dibêje dema ku ji we re gotinek ne baş hate gotin wek silav bibînin û derbas bin. Divê bere xwe nedin wan kesan.
Ew kesê ku hûrgulîyan dibine dibe hezkirîyê Xwedê
Divê mijara navbeyna Tirkiyê û Ermenîstanê, bi hezkirin, dostanî û xweşikiyê were çareserkirin.
PKK qaşogiravî nave perçebûnê nermikî dike û bi kubarî kanton binav dike. Her deverê perçe perçeyî dikin.
Xûyê Pêxemberê me gelekî xweşik bû, dilnermî, sebir, îhsan û îkrama wî gelek bû. Tenê yek carî dîtina wî dibû sedema îmana mirovan.
Rêxistinek Marksîst û Lenînîst heye, ji 40 salan pêve perwerdeya bîrdozî dibîne. Heta ku vê bîrdoziya xwe bawer bikin, ka çima çekan daynin?
Dema ku îman tune be, mirov dibe çengek goşt, hewesa mirovan bo goşt ne hezkirin e. Navê wê tenê hewesa laşê mirovan e.
Di dibistanan de qaşogiravî bi zanistê ve fêr dikin ku heşa Xwedê tune ye, di dersa 6em de dîroka Îslamê tê hînkirin. Ev yek dibe sedema qelsbûn aîmanê.
Xeynî Quranê helalî û heramî nabe.
Xwedê wan dewletên di nav şîrkê de ne tarûbar dike, mirov jî wisa dizanin ku bûyer xwe berê pêk tên. Halbû kî her yek ji hikmetekê tên.
Aliyê îmtîhanê yê cîhanê qîmetdar e. Sebir, wêrekî, egîdî, tevekûl, fîdakarî nîmetên cîhanê ne. Cîhan bi van yekan xweş e.
Ne rast e ku mirov bona îdîayên qaşo komkujîyê bêje min têkildar nake û bêdeng bimîne, divê li hember kirdariyan tevdîran bigirin.
Ger Şiî Sûniyan, Sunî jî Şiîyan wek bêxwedê bibîne, bobelatek zaf mezin e. Gelek Misilman, ji cimaetek din bûnê jî hêrs dibin.
Bo ku PKK dest ji çekan berde, dive avabûna xwe bîrdozî bi giştî biguhere. Ev yek jî tenê bi perwerdeya dij ve guncav e.
Pêxemberê me dibêje nimêj ronahiya çavan e. girîng e ku mirov ji nimêjê tahm hilde û nimêjke. Dema tahm tune be şeytan her gav weswese dide.
Di dema nimêjan de di mizgeftên deh hezar kesan de deh kes jî nabin. Divê em êdî fem bikin ku îmana gel qels dibe.
Gotina “qantiran xwe kuştîye” tê wateya li hişê gel tinazkirinê. Divê êdî li Tirkiyê mantiqên wiha neyên bihîstin.
Derbasî be bo HDPyîyan. Bila êrîşker demildest were desteserkirin. Gulekirina tabela û sazîyê qehpetî ye.
Bila ti kes li Başûrê Rojhilat rûyê kevn ê dewletê li gelê me nişan nede. Birayên me hezkirinê, rêzdîtinê, xweşikiyê zêde zêde heq dikin.
Divê teqez destûrê nedin wan Waliyên ku li herêmê ne ku rêzê li Kurdan nagirin. Ti mezintiya wan li ser gelê herêmê tune ye.
Bila dilê birayên me yên Kurd ferah be, dê ev rojan derbas bin. Bila girîngiyê nedin kesên ku qedrê wan nagirin, gelê me gelekî ji wan hez dikin.
Ger pirsgirêkeke birayên me yên Kurd çêdibe, bila ji me re bêjin em têxin rojevê. Em dixwazin ku bila ew dilrihet bijîn.
Gencên Kurd ên welatparêz ji bêzarbûna destê dewleta kûr a kevn mafdar in. Lê belê bi zêdetir hezkirin û azadî ve ev yek tê telafîkirin.
Ger Şiî Sûniyan, Sunî jî Şiîyan wek bêxwedê bibîne, bobelatek zaf mezin e. Gelek Misilman, ji cimaetek din bûnê jî hêrs dibin
Dema ku Pêxemberê me tiştekî jê hez bikira didît wiha digot; “Hemd ji Xwedayê ku xweşikiyan dikemilîne re”, û tesbîh dikir.
Dema ku Pêxemberê me li neynikê dinêrî, digot; “Xwedayo, exlaqê mîn jî wek xuluqandina min xweşik bike!”
Ew kesên bilêv dikin ku her tişt ewilî bo mêran heq bûye necamêriyê dikin. Ew kesê ku qîmetê dide jinan, tiştên wan aram dike jê nastîne.
Hema hema hemû çekên ku didin Iraqê dikevin destê DAÎŞê. Divê Amerîka şûna ku tim çekan bifiroşe, têkoşîna zanistî bike.
HDPê di beyannameya xwe de tiştên ku ev 40 sal in Ocalan dibêje nivîsiye, ev modela bi dewletên federe yên Tirk û Kurd ve perçekirin e.
Ew kesên ku Quranê bawer nakin, gorî rîvayetên nakok tev digerin, di heman demê de dujminê Pêxember in jî.
Divê HDP jidil be, bila nebêjin li dijî serokatiyê ne. Ya k udi beyannameye de vegotine, serokatiya herî berfireh e.
Alema Îslamê ti car naxwaze bifikire ku ev belayan ji ku tên. Dema ji Quranê ji Xwedê dûr dijîn, Xwedê aramiyê nade.
Zanist sedema bawerkirina Xwedê ye. Zanist rêya têgihîştina hunera Xwedê ye. Îmana jidil û durist bi deste aqil û zanistê di dil de cîh dibe.
Hîç ne normal e ku di meclîsê de jin gelekî kêm in. Divê herî kêm nîvê meclîsê jin be. Cîhê ku jin lê ye wek bihuştê ye.
Her kî be bila bibe, ger mirovek di sertên dijwar de behsa Xwedê bike, bo olê xîret bike, divê were destekkirin. Divê ev giyan belav be.
Hin mirov hene ku wisa bawer in ku kesên alim divê eksî û hêrs bin. Kesên zana rûnerm, xweşmîzac û têgihîştî ne.
Li ernîgariya Îslamê gelek zordarî li Misilmanan tê kirin, paşê jî dibêjin mirov çima xwe li tundiyê digirin. Heznekirin tundiyê tine.
Di gelek heyamên dîrokê de xwîn heye. Mirina Ermenan, mirina Tirk û Kurdan jî êş e. Mîna vê, reşerûpelên dîrokê gelek in.
Çand, pîrûpergal, huner û kalîteya kesên paşverû, û di seran ser de xwemezindîtina kesên nejidil mirovan ji ola Îslamê sar dike.
Dema ku tu diçî hecê, jin û mêr ligel hev îbadetê xwe dikin. Ew kesên ku dibêjin mêr nikare bi jinan re li heman deverê bimîne, bila vêya baş bifikirin.
Dilê jina bawermend, dikeve teqwaya kesan, xofa Xwedê ya kesan û hezkirina Xwedê ya kesan.
Jin hebûnek pîroz e ku di xwe de giyanê Xwedê dihewîne. Jinan wek tiştekî ceribandinê dîtin kirêtî ye. Xwedê jiyanek bêqedir dide wan kesan.
Ol hêsanî ye. Xwedê radigihîne ku dê mirovan di hêsaniyê de serkeftî bike. Ew kesên ku jiyana bi ol nebaş dibînin, şaş dizanin.
Bingeha sedema ku alema Îslamê evqas êşê dikêşe, dûrketina ji Quranê ye. Xwedê aramiyê nade wan kesên Quranê kêm dibînin.
Ew jiyana ku wan li ser navê Îslamê ava kiriye, cîhanê wek dojeh dike. Xwedê jî ji me dixwaze ku em cîhanê bikin bihuşt.
Sebir yek ji girîngtirîn nîşana hezkirinê ye. Ger nikare sebir bike, wisa ne hezkirin tune ye. Dema ku sebır tune be, hewes e ne hezkirin e.
Tenê gilîyekî Bedewê Cîhanê Pêxemberê me li Misilmanan hebû, dibêje Quran tik û tenê hîştine. Belaya li serê Misilmanan ev e.
Gotina “qantiran xwe kuştîye” tê wateya li hişê gel tinazkirinê. Divê êdî li Tirkiyê mantiqên wiha neyên bihîstin.
Kesekî ku nîkaribe hebûna Xwedê bibîne, dê çawa xweşikiya qûlan bibîne? Kesekî ku spasiya Xwedê neke, dê çawa spasîya evdan bike?
Xiristiyan, Ermen, Cihû xweşikîyên Tirkiyê ne. Bila perestgehên wan vekirî bin, em çinginiya zengilên dêran bibihîzin, hemû yên me ne.
Federasyon derîyê sîstemek wisa vedike ku yekcar pêşî li Yekîtiya Îslamê digire û ava nebe. Kesek nikare berdêla vê yekê bide.

Divê hemû sivîlên li cîhê pevçûnan teqez werin derxistin û xanîyên baştir bidin van birayên me.> Click for more

Divê hemû sivîlên li cîhê pevçûnan teqez werin derxistin û xanîyên baştir bidin van birayên me.

Dewleta kûr a Îngilîzan dixwaze ku Tirkiyê bona rijandina xwîna Misilmanan amade bike, şaşîyên Misilmanan bi zanistê tê durustkirin.> Click for more

Dewleta kûr a Îngilîzan dixwaze ku Tirkiyê bona rijandina xwîna Misilmanan amade bike, şaşîyên Misilmanan bi zanistê tê durustkirin.
About this site | Make your homepage | Add to favorites | RSS Feed
All materials can be copied, printed and distributed by referring to this site.
(c) All publication rights of the personal photos of Mr. Adnan Oktar that are present in our website and in all other Harun Yahya works belong to Global Publication Ltd. Co. They cannot be used or published without prior consent even if used partially.
© 1994 Harun Yahya. www.harunyahya.com - info@harunyahya.com
page_top